Alevin Vizöründen

GÜNEY AFRİKA *Johannesburg* 3.Gün devam

       Evet tarih hala 2 Mart 2023 Johannesburg’da 3. günümüzde kültürel Lesedi köyünü gezmiştik. Lesedi’den çok uzak değil 3-4 km kadar mesafede olan Lion & Safari Park’ta yine bir saat süren kısa bir safari yapacağız. Lion park 2016 yılından beri yeni yeri Hartebeespoort bölgesine geçmiş ondan sonra adı da Lion & Safari Park olmuş. 1200 dönümlük alana sahip parkta Afrika’nın bilinen hayvanlarını göreceğiz. Hatta zürafalar, deve kuşları ve antiloplar girişteki restoranın yanına kadar geliyorlarmış. Yo Aslanlara yasak 😁 gelemezler ve diğer vahşileri bakın nasıl göreceğiz bir saat çok az belki hepsini göremeyebilirmişiz.

       Güzel bir park belli girdiğimiz kapının tam karşısında devasa bir Aslan heykeli varmış sonradan fark ettim ama yeniden çekmemişim. Bilet gişelerinde bize hoş geldiniz diyen Tavus kuşu, altta kültürel eşyaların satış yeri, yandaki fotoğraf safari sonrası buluşma yeri restoran.

       Park alanına girdik bizi bekleyen safari kamyonuna doğru yürüyoruz. İnanılmaz bir görüntü hemen aklıma *Maymunlar Cehennemi* filmi geldi. Orada hayvanlar kafesteydi burada bizi kafese koydular. 😁 Yerel rehber bize nasıl davranış sergilememiz gerektiğini anlatıyor. Aşırı ses çıkarmayın elinizi tellerden dışarı çıkarmayın arabaya atlayan olursa kafes var hiçbir şey olmaz ama sakın bağırmayın dedi telefonlarınızı da kafese yakın tutmayınız ikazını unutmadı.    

       Arabamız durunca kapalı tel bir kapıya geldiğimizi gördük güvenlikçi kapıyı açtı biz geçtik bu defa ikinci kapı açıldı çift geçişli güvenlikli durumlar. Safari alanı çevresi ile diğer hayvanların sahaları da birbirlerinden tellerle ayrılmış. Alttaki dördüncü kare.

       Evet öncelikle adı park ama bin küsur dönümlük doğal bir alan. İçindeki hayvanları avlamak yasak, bir dönem hayvanlara temas etmek serbestmiş ama talihsiz kazalar ölümle sonuçlanınca yasak getirmişler. Bu kez daha küçük ölçekli parklar açılıp hayvan severlere gelin burada yakından görün hatta sevin denince Milli parkın turist sayısı, dolayısıyla kazancı da azalmış. Şimdilerde tekrar hayvanlara temaslı safari yaptırıyorlarmış. Aslan yavrularına benim korkusuz torunlarım olsa bayılırlardı.

       Hava çok sıcak Allahtan arabada az kişiyiz ve üstü kapalı ama havadar. Rehberimizin heyecanlı ama sessiz olun ilk Aslan ailesine geliyoruz dedi. Bu arabadakiler de haberleşiyorlar. Herkes heyecan içinde yüksekçe çalılıklar önünde yatan 🦁 Aslanları nihayet görüyoruz. Parkın büyüklüğünü de görünüz.

       İnanılmaz güzeller bir de dişi var uyuyor. Zaten sıcak ve karınları toksa saldırmıyorlar. Ay inanmıyorum yerel kadın rehber eline aldığı bir püsküllü sopa ile aslanı çağırıyor. Adı bile var da ben yakından çekeyim derdindeyim. Homurdanarak yerinden kalktı bir rahat vermediniz diye hızlıca geldi. Ama kızdı bu kez gelip sopanın ucundaki püsküle saldırdı. Dişleri arabanın telinde çektikçe çekti ay demeye kalmadı ben dişi kırılmıştır kesin dedim. Ama kırılan aslanın dişi değil arabanın kafes demiri oldu inanılmaz.

       Sürüşe devam başka bir ağaç altı ve yine aslanlar ailecek yayılmışlar. Bu kez onları yerlerinden kaldırmak mümkün değil gibi. 😁 Ama baba Aslan kalktı şöyle bir dolaşıp yine yattı. Gerçek uzun yeleli Afrika aslanı bunlarmış. Diğer beyazlarla aynı yerdeler ama anlaşılan kim nerede bir ağaç gölgesi bulursa orada yayılıyor.

       Biraz daha gittik bu bölge hep aslanların yeri. Karşıdan gördüğüm anda ama bu Aslanlar beyaz demişim. Evet parkın nadir bulunan beyaz aslanları. Soyu tükenmesin diye çok iyi bakıp besliyorlar dolayısıyla rehber kadına da alışıklar. Pek sessizce geldi, baktı bizim fotoğraf çekmemizi bekledi sonra yürüdü gitti. 😍

       Manzara çok güzel çevrede hangi hayvan var bakınıyoruz bir iki zebra gördük derken çoğaldılar hatta grup içinde Gemsbok veya Güney Afrika antilobu olarak bilinen Oryx cinsi hayli büyük antiloplar da var. 

       Arazide yalnız olmadığımızı biliyoruz ama henüz kimseyle karşılaşmamıştık derken karşımızda iki tane ATV çıktı. Arkada görülen elektrikli telleri görebilirsiniz. Ağaçların bol olduğu bir yerden geçerken aa Zürafa 🦒 dediler ama görmekte hayli zorlandık. Upuzun boynunu gördük ağaçlardan yaprak yiyordu. Bakın ne kadar zumlasam da iyice görmeme yetmedi. Ağaç dallarıyla bütünleşmiş ay çok sevimli bu hayvanlar.

       Daha geniş bir yerden geçiyoruz bu topraklarda yani Hartebeespoort çevresindeki kırsalda yüzyıllar önce Güney Afrika veya Anglo – Boer Savaşı yaşanmış. Girişte gördüğüm bir panoda anlatıyordu. Alttaki fotoğraf çevreden fikir vermesi açısından bir görüntü.

       Kalkheuwel Savaşı; 1899-1902 yılları arasında Transvaal Cumhuriyeti ve Özgür Orange Devleti adlı iki Boer (Afrikaner) Cumhuriyeti arasındaki savaş olarak anılır. Alttaki panoda gösterilmiş ekliyorum.

       3 Haziran 1900’de Korgeneral John French komutasındaki 4.500 İngiliz atlı taburu Johannesburg’dan Pretoria kalelerinin batısına doğru harekete geçer. Amaçları Boer’lerin demiryolu ile Batı veya Kuzey’e kaçması engelleyip Boer’lerin başkenti Pretoria’nın kuzeyinde bulunan Wonderboom kalesini ele geçirmek. Ardından da Pretoria – Pietersburg demiryolunun kuzeyindeki Waterval’daki esirleri kurtarmaktı.

       Ancak Kalkheuwel dar geçidinde General Sarel du Toit liderliğindeki Boer komandoları tarafından pusuya düşürüldüler. Geçit dardı silahları ve yardımcı kuvvetlerin ön safha geçmesine engel oldu. Bütün gece süren çatışmalar sonunda akıllı İngilizler topçularını kayalık bölgeye çekip avantaj elde ettiler. 20 adamını kaybeden Boer’ler şafakla beraber geri çekildiler. (Boer’ler Güney Afrika’da Hollanda kökenli, bir Hollandaca lehçesi olan Afrikaans konuşan halk) İngilizler sadece 3 kayıp vererek teorik olarak savaşı kazanmış sayıldılar. Diyor safariye dönüyorum.

       Yine bir tel çitten geçtik yüksek çalılıklar var ses yok dendi ve bingo evet yerde sere serpe uzanmış iki Çita. 🐆 İnanamadık şoför mümkün olduğunca yakına kadar girdi bakın şu güzellere. Ay birazcık bile kalkmadılar. Aslında gönlümden Leopar görmek geçiyor ama anlaşılan o ki bu kısa sürede daha fazla dolaşamayacağımız için Leopar görme şansımız yok.

       İnanın hayvanat bahçesinde, kafesler içinde görmekten çok farklı bir duygu bu. Yerel rehber birtakım sesler çıkardı ama bizde çıt yok. Fotoğraflar çekildi başka bir bölgeye gidiyoruz zaman daralıyor zaten 1 saatlik bir safari. Derken az ilerde bir tane daha gördük. Etraf seyreder gibiydi. Çitalar bilirsiniz Dünyanın en hızlı koşan hayvanıdır. Çok çabuk ve hızlı bir şekilde avlanırlar. Gözlerinden aşağı inen siyah çizgiler için yakaladıkları avları için ağlıyorlar denir. 🐆

       Yola devam artık son bir turdayız bu kez vahşi köpekleri görecekmişiz ve göründüler. Ama onlar da sıcaktan olsa gerek yere serilmişler. 😁 Yaban köpeği yerine *Wild Dog* demiş İngilizler. Afrika’ya özgü bu köpeklerin nesli tükenmek üzereymiş. Yaban köpeklerinin birkaç alt türü var ve hepsi az çok beyaz ve siyahtır. Bakın kulakları yuvarlak kürkleri benekli. Her hayvanın kürkünün benekleri ve rengi de farklı olurmuş.

       Güney Afrika Folklorunda Botsvana’daki San halkı, bu Afrika yaban köpeğini en iyi avcı olarak görüyor ve geleneksel olarak şifacıların ve şamanların kendilerini yaban köpeğine dönüştüreceğine inanıyorlar. 

       Kısa safari turumuz burada bitti parkın girişine döndük. Bahçe kısmı çok güzel küçük bir akarsuyu bile var.  

       Böyle turistik aktivite olan yerlerin hediyelik eşya bölümü olmazsa olmazı elbette bakındık. Afrika’nın meşhur faresi Dassie, Beyaz bir oklu kirpi gördük hemen çektim. Henüz yavru olan bir de timsah var Nil Timsahı. Tuzlu su timsahından sonra dünyadaki ikinci büyük timsah olarak kabul edilen bir Afrika timsahıdır. 

       Evet bugün de böyle bitti yarın sabah yolumuz Zimbabwe’ye. Ama İstanbul’a dönüşümüz yine Johannesburg’dan olacak ve şehri ancak o zaman gezeceğiz, şehrin içinde yürümek tehlikeliymiş sonuçta panoramik otobüs gezisi olacak. Kısaca fazla bir şey göremeyeceğiz, onun için sizi şimdi gezdireceğim hem Güney Afrika’yı hem de Johannesburg’u gezip bitirmiş olacağız. 

       Rehberimiz Barbaros Kotoğlu; otobüsten inip yürümemiz mümkün değil,  bu şehirde yaşayıp da merkeze inmeyen bir sürü insan var hem de siyah beyaz zaten sokakta bile gezemez zira dünyanın suç oranı en yüksek şehirleri arasında dediğinden itibaren arabanın camından görebildiğimiz kadarıyla sürekli geçtiğimiz yerlerin fotoğrafını çektik.

       Bugün hava yağmurlu otobüsle Johannesburg’un kalbine gidiyoruz. Evet yeni söyleyiş şekliyle Jozi Güney Afrika’nın ticaret merkezi haline dönüşmüş. İlk keşfedildiği yıllardan beri altın maden yatakları sayesinde gerçekten de taşı toprağı altın denecek bir şehir. Zaten o nedenle Afrika’nın altın şehri ünvanını kazanmış.

       Sömürge döneminde Hollanda ve İngilizler yaptıkları fabrikaların birçoğunu Apartheid sonrası bırakıp gitmişler. Nelson Mandela hapisten çıkıp ülkeyi Demokrasi ile tanıştırmış ama olay o kadar yeni ki halk kölelikten başka bir şey bilmeyince fabrikaları işletememişler. Yaşadıklarını sindirmeleri daha çok zaman alacaktır.

       Jozi’nin kentsel yerleşimi, Newtown- Şehir merkezi- Sandton yerleşim yerleri yani banliyö ve uydu bölgeleri şeklinde. Şehirde yürüyerek hiçbir yeri gezemezsiniz. Jozi’nin yine de turisti çeken bir cazibesi var. Yanınıza yerel bir rehber almadan veya özel bir araç kiralamadan gezmeniz hiç mümkün değil. Sadece turistler ya da beyazlar değil yerli halkın bile akşam işten evine dönerken gaspa uğrama ihtimali çok yüksek. Altta paylaşacağım Gandhi Caddesindeki bu metrobüs duraklarında tek beyaz göremezsiniz ve metrobüslere beyazlar asla binemez. Fotoğraftaki iki yüksek binadan kırmızı yazısı görünen şehrin 54 katlı en yüksek binası Carlton Otel.

       Merkez bölge- Newtown zamanın büyük şirketlerinin bankaların, lüks otellerin merkeziymiş artık birçoğu yıkık ve harap durumda zaten kanalizasyon sistemi de yok. Bölgede bulunan yüksek binalardaki Sony gibi elektronik devleri de şehri terk etmek üzereymiş.

       Çevredeki kafeler artık uyuşturucunun serbestçe satıldığı gece kulüpleri olmuş kısaca neden güvenli yerler değil belli. Şu alttaki fotoğraflara bakın canım postanenin hali. Yakılmış yıkılmış. Bölgedeki işletmelerin terk edip banliyölere gitmesi sonucunda sahipsiz kalan binaları suç örgütleri önce kiralamış sonra sahte tapularla ele geçirmişler. Öyle ki polisler dahi suçlularla başa çıkamıyormuş.

       Kütüphanenin tam karşısında Belediye binası var onu da Önder çekmiş. 1914 yılında yapılan bina 1974 yılında Ulusal Anıt olarak belirlenmiş. Sütunlarında yazılar var. Halkın anlamlı katılımı, Kamunun yönetime olan güveni gibi. 100 metre kadar sonra her yerde çokça gördüğümüz Shoprite Avm var ve yan sokağı yerel sebze pazarı gibi.

       Jozi’de beyazlar kadar onların renkli dedikleri bizim melez dediklerimiz de sevilmiyorlar. Neyse çevreden devam edelim görüntüler çok normal gözükse de yalnız gezilemeyecek çoğu kartelin elinde olan mekanlar. Zaten burada yaşayanlar genelde ya evi iş yerine yakın olsun isteyen yerliler ya da fakir olanlar. 

       Her yerde olduğu gibi burada da çöp ayrıştırıcı insanlar var. Jozi çok zengin maden yataklarına sahip, altın ve elmas zengini bir şehir ama bu madenlerde çalışanlar siyahi halk ama işletenler hala beyazlar. Ve hala elektrik kısıtlaması yaşanılan, su sıkıntısı çekilen bir şehir. Güvenlik sıfır hala trafik ışıklarında durduğunuz anda arabanızın camı kırılıp gasp edilme olasılığınız var. 

       Devam edelim manzaralar henüz düzelmedi. Çevrede gördüğümüz bankaların hepsi eli silahlı her an ateş edebilecek güvenlikçilerle korunuyor. Çalışan beyaz yakalıların siyahi bile olsa oturdukları yerler duvarlar yetmiyor elektrikli tellerle çevrili ve çift kapı güvenlikli. Enteresan olan tüm korumalar hep siyahi.

       Güzel bir köprüden geçiyoruz *Nelson Mandela Köprüsü* 2002 yılında 33 bin rand harcanarak yapılmış. Newtown ile Braamfontein ilçelerini birbirine bağlıyor. Altında da tren garı var ve tam 42 tane de ray varmış. Jozi’de Gautrain metro çok pahalıymış.

       Bir diğer büyük sorun şehir genelinde AIDS’li hasta sayısının çokluğu. Ülkenin genelinde nüfusun % 10’u AIDS’li, hastaların yanı sıra bir de taşıyıcı olanları düşünürsek sayıları hiçte azımsanacak gibi değil. Üstelik fakirlik diz boyu olunca beslenme yetersizliğinden ölümleri de hızlı oluyormuş. Çalışmalar varsa da yetersiz sanırım, çok yazık. 

       Jozi aslında yemyeşil bir kent keşke sokaklarında rahatça yürüyebilseydik. Bu kadar olumsuzluğa rağmen turistleri çeken bir özelliği var *Apartheid Müzesi* ve altın madeni turları. Biz hiçbirine vakit bulamadık. Apartheid deyince aklıma geldi yine kulağınıza aşina bir şarkı var hatırlatayım dedim.

       *Gimme Hope Jo’anna* söyleyen Eddy Grant aslında İngiliz-Guyanlı bir şarkıcıdır. Güney Afrika’yı ziyareti sonrası apartheid dönemi hükümetini hedef alan bu şarkıyı yapar. Buradaki Jo’anna güzel bir kadın değil Jozi’dir ve yine apartheid ile mücadele sonrasında sistemin çökeceği umudunu dile getiriyor. Yayınlandığı 1988 yılında Güney Afrika’da hükümet yasaklar ama yine de halk tarafından çokça dinlenir. 

       Her şeye rağmen bu şehirde güvenli bölge hiç yok mu? Var elbette Sandton gibi banliyöler güvenliymiş. Yine de geç vakit yalnız dolaşmayın diyorlar. Jozi’ye de veda zamanı geldi. Arada şöyle iki güzel Cami’ye rastladık paylaşmalıyım.  İlk fotoğraftaki Jumuah Camii olarak da bilinir, Malaylar döneminden en eski ibadet yeri ve cami olan Kerk Caddesi Camii’dir. Diğer Houghton bölgesinde aynı adı taşıyan camidir mimari tarzı ve bembeyaz oluşu ile çok güzel.

       Artık Jozi- Joyburg- Johannesburg hangisini severseniz O’na veda vakti geldi. Ben Jozi’yi sevdim ama sadece bir kez görmek ve en güzeli benim Türkiye’m diyebilmek için gelinir. Bir sonraki rotamız Zimbabwe. Vedamız elbette Güney Afrika Cumhuriyeti’nin kurucusu Nelson Mandela ile olmalı. Umarım beğenmişinizdir görüşünceye kadar sağlık ve sevgiyle kalınız. 💞💞💞

GÜNEY AFRİKA *Johannesburg* 3.Gün

Johannesburg’da 3. günümüz tarih 2 Mart 2023, sabah kahvaltımızın ardından rehberimiz Barbaros Kotoğlu ile günlük programımız başlıyor. İlk güzergah Güney Afrika’da yaşayan siyah ırkın kabile yaşamlarını, gelenek ve görenekleri ile danslarını yakından görecek hatta deneyimleyecek olduğumuz kültürel bir köye gidiyoruz. Yolumuz 1 saat 15 dk. İlk fotoğraf otel bölgesinden ikincisi Waterfall City merkezindeki PVC plastiğin binası diğeri Lesedi köyü girişi.

Daha önce bahsetmiştim arkadaşlar hatırlayın kabile adları Zulu, Xhosa, Basotho, Ndebele ve Pedi’ydi diye başladı rehberimiz. Köyü gezerken de anlatacağım ama biraz bahsedelim. Köyün kuruluş tarihi çok da eski sayılmaz 1993 tamamen turizm amaçlı hazırlanmış köyde gerçek kabile elemanları hem kalıyor hem de çalışıyorlar. Lesedi Kültür Köyü, çeşitli Güney Afrikalı etnik grupların kültürel mirasını sergileyen bir köy. Hoş bir sürpriz yapıp danslarına katılacağız ayrıca bize kullandıkları vurmalı çalgıları, davulun nasıl çalındığını da öğretecekler.

       Lesedi ışık anlamındadır. Kral Moshoshoe’dan ilham alınmış. Kral *Kültürümüz ulusumuzun ışığıdır* demiş. Yemyeşil bir ortam, park yerinden indiğimiz anda ritmik davul sesleri ile etnik müzikleri başladı. Rengarenk boncuklu giysili kızlar, başlarında hasır şapkaları ile yerel kıyafetlerini giymiş kabile elemanları hemen kapının girişinde dans ederek bizi karşıladı. Şu görüntüyü videoya almak vardı ama malum anı fotoğrafçılığı ön planda olunca istediğim sonucu alamadım. Ama fotoğraflarım çok güzel oldu. Kapıda Afrikans dilinde *Siyanamukela -hoş geldiniz yazıyor. İki saatlik ziyaretimiz de böylece başlıyor.

Kapının önünde hep beraber dans etmeye başladık. İnanılmaz güzel hareketlerle dans ediyor hoş geldin şarkısı söylüyor bir yandan da ayaklar yere hızla vuruluyor. İçeri buyur edildik, güzel bir de mango suyu ikram ettiler. Servis yapan kadın çok sevimliydi beraber fotoğraf çektirdik. Önder’i de başka bir kız ile fotoğrafladım güzel bir anı oldu.

Köyü birlikte gezelim. Bu iki saatlik programlar her gün sabah ve akşam üstü olmak üzere iki kez yapılıyor. Karşılandığımız bu ilk köy Ndebele kabilesine ait. Boncuk işlemeler yoğunlukta ama şu kadınların boyunlarını uzatan tasmalar da tezgahlarda yerini almış. Aslında çok garibe gitmişti bildiğim kadarı ile bu tasmaları Myanmar’da ya da diğer bilinen adı ile Burma sınırındaki Karen kadınları, beş yaşından itibaren boyunlarına takmaya başlıyorlardı. (uzayan boyunları değil eğilen omuzlarıdır)

Güney Afrika’da yani burada da Ndebele kabile kadınları geçtiğimiz yüzyıla kadar takıyorlarmış. Ama artık sağlık sorunları nedeniyle takan yokmuş sadece turistik amaçla satıyorlar. Duvar tablolarında da görülüyor. Gerçi şimdi varsa da metalleri doğrudan boyunlarına sarmıyor çıtçıtlı kemer şeklinde takıyorlarmış. Aşağıdaki ilk fotoğrafa tıklarsanız daha büyük olunca çıtçıtlı olduklarını görürsünüz. İkinci fotoğrafta da duvardaki posterde eski takılmış şekli görülüyor.

Bu halkaları takma sebebi bilmeyenler için hatırlatayım. Kız çocukları çirkin gözüksünler de erken yaşta kaçırılmasınlar diye takılıyormuş. Sonraki yüzyıllarda boyun sağlığı bozulunca vazgeçmişler. Zira gece yatarken de zor olunca çıkarmadan yatmışlar ve yastık yerine boyunlarına destek olacak tahta takoz gibi diyeyim bir tahta koymuşlar. Zaman içinde uykusuz kalan kadınlar da akıllanmış sağlıklarını düşünür olmuşlar galiba ne diyeyim.😁

Alış veriş için dolaşanlara ben de fotoğraf çekerek katıldım. Alacaklarımı Zambiya’ya saklıyorum. Evet daha uygun fiyatlı oluyormuş. Burada boncuk işleyen kızlar çok sevimli. Ufak çaplı lafladık boncuk işlerinin bizde de çok yapıldığını anlattık. Köylü kadınlar da boncuk işlerken bir yandan da gülerek konuşuyorlardı. Dedikodu olmazsa işin keyfi de olmazmış. 😁 Bu söz bize ait.

Gezdiğimiz yer Ndebele kabilesine ait kültürel objelerle süslü. Çay veya kahve içip atıştırma yapabileceğiniz yerler de var. Ndebele kabile yapıları çok renkli boyanmış ve geometrik şekilleri çok hoşuma gitti. Yerli kadınların el boyaması olan bu geometrik şekiller elmas kesiminden esinlenilmiş ve genç kızlar evlenmeden baba evi de olsa boyayamazlarmış.

Alış verişi sonraya bırakın sayın misafirler içeride davul çalmayı öğreneceğiz haydi diyen rehberimize uyduk. Kültürel özellikli eşyalar ile çok güzel dekore edilmiş benim zamanımın müsamere salonuna alındık. ☺️ Yerimize oturunca hepimize birer darbuka benzeri küçük davul verildi. Kabile şefi geldi bize önce bu vurmalı çalgıyı tanıttı. Keçi derisinden zarı ile boyun kısmı ağaçtan oyularak yapılan bu davulun adı Djembe’dir dedi. Önce manzarayı görelim.

       Ardından Zulu kabilesinden olduğunu tahmin ettiğim bize Djembe (cembe diye okunuyor) 🪘🪘 çalmayı öğretecek kabile üyelerini djembe’yi çalarken gösteren fotoğrafları ile paylaşayım.

Djembe çalma deneyimimizden sonra kabile reisi veya köyün şefi adı Esvelani Tombela ( bu kadar çözebildim) Türkçe *Barış* anlamında, yanımıza yerel bir rehber kızımızı verdi köyleri gezmeye başlıyoruz. İsimleri aklımda kalmadı rehber kız önde biz arkada gidiyoruz. Etraf yemyeşil bayıldım. Bir köy geçtik sanırım sonra uğrayacağız.

Köyleri birbirinden ayıran çitler bazen ağaç dallarından bazen de kamıştan yapılmış. Önümüze çıkan tabelada Sotho yazıyordu.

       Sotho Kabilesi, Güney Afrika’nın dağlık bölgesinde yaşayan bir kabile. Sotho dilini kullandıkları için Basotho diye tanımlanıyorlar. Rondavels olarak adlandırılan konik çatısı ince uzun bambu çubuklardan yapılmış, çubuklar öyle sık ve birkaç kat işlenmiş ki, muson yağmurlarında bile içeri su sızdırmıyormuş. Mimari yapısı yuvarlak olan küçücük evlerde yaşıyorlar. Önce geleneksel giysili kabile üyesi erkeği tanıyalım. Başında samandan dokuma geleneksel Mokorotlo denen konik şapkası, dağlık yerde yaşadıkları için omuzunda kışın sıcak, yazın da serin tuttuğuna inandıkları olmazsa olmazları battaniyesi (Marilyn Monroe’nun *bazıları sıcak sever* diye bir film vardı  😁 )

Neyse bu konik şapka ülkeleri Lesotho’nun bayrağında bile yer almıştır. Battaniyeleri ataları kral I. Moshoshoe’dan kalma. Kral hayvan derisinden yapılmış (galiba leopardı) kullanırmış yine işin içinde iş var İskoç üreticilerin hediyesi battaniyeyi çok sevince hayvan derisi üstlüğünü atmış. Kral giyince tüm kabile *bize de* misali battaniyeye bürünmüşler, artık bir gelenek olmuş. Çizme de tarlada, hayvan güderken ve maden ocaklarında çalıştıkları için kullanışlı oluyor hem de dans ederken ayak vurmalarında iyi ses çıkarıyormuş.

Kızımız Basotho değil şimdilik yerel rehber. Ama fotoğraf makinamı gören beni de çek dediği için kıramadım. Ayakkabısındaki deniz kabuğu görünümlü şeyler kalın naylondan yapılmış içinde ne varsa yere vurdukça ses çıkarıyor çok hoş doğrusu. Neyse konuyu dağıtmayayım.

Konumuz olan Sotho halkının esas toprakları tamamen Güney Afrika sınırları içinde kapalı kalmış yani denize kıyısı olmayan parlamenter monarşi ile idare edilen küçük bir ülke burada sadece eskiyi yaşatıyorlar. İlk fotoğraftaki köy evi çatısına kırık fil dişleri yerleştirilmiş zamanın büyücüsü 🧙🏿‍♂️ ya da şifacısının evi, diğerleri evin içi ile tipik bir evin mimari görünüşü.

Bir başka köy evinin önünde köylü kadın taş dibekte (bizde öyle geçer ya) tahıl öğütüyor. Bu bölgelerde genelde yöresel içki yapımı çoktur. Bu kadın da bizim bira diyebileceğimiz mayalı bir içecek yapmak için tahıl öğütüyor. Çok güleç, gerçi güleç olmayan tek Afrikalı görmedik. Bu evler aynı zamanda turistik motel olarak hizmet veriyorlar.

       Xhosa kabilesi, Hemen yan köye geçiyoruz Xhosa (koza okunuyor) kabile köyü. Xhosa aynı zamanda Nelson Mandela’nın da kabilesidir. Yaşamında çocukluk ve emeklilik dönemlerini geçirdiği Kunu köyünden Johannesburg’a gelmiş öldüğünde de aynı köyde toprağa verilmiş.

Köyün hemen girişinde toplantı yeri var. Köyün erkeklerinin memleket meselelerini konuştukları yer. Afrika kültüründe yani siyahi kültürde asla kadın toplantıya katılamaz. Sebebi çok bildik 😁 kadınlar çok konuşur, konuşmakla kalmaz çok da laf taşırlar. Toplantıda alınan kararları başka kabilelerin duymasını istemezler. Hem yapacak çok işi varken toplantıya ayıracak zamanları da kalmazmış. Kısaca Afrika kabilelerinin köy yaşamlarında da haremlik selamlık durumu var.

Xhoza’lar için en büyük zenginlik hayvanlarıdır. Hem yemek için hem de evlilik için önem kazanır, aynı bizdeki başlık parası gibi bizde *kaç toklu eder* derler ya aynen öyle… Bundan dolayı da hayvanların çit barınağını köyün tam orta yerine koyarlar ki herkesin gözü üstünde olsun. Alttaki fotoğrafta sembolik bir çit barınak var, köyden kabile erkekleri ve evlerin bir görünümü…

Bu evlerin öncesinde yine toplantı yerinde bir de kulübe var girişi çok alçak ama içi geniş olmalı ki gerekli işlemler yapılsın. Evet işlem dedim rehberimiz Afrika’da hala devam eden bir kültür vardır diye anlatmaya başladı. Adam olma yani sünnet kültürü. Belli sebeplerden yapılan sünnetin (sağlık yani AIDS ve hani sünnet olana adam oldu deriz ya o nedenle adam olma) bizden tek farkı çocuklukta değil gençler evlilik çağına geldiği yaşta 18 yaşında yapılıyor olması. Sünnet köyün bir üyesi tarafından onların Afrika malası (maşeki diyorlar) ile altta fotoğrafını eklediğim kulübemsi yerde ehil olmayan ellerde yapılıyor.

Büyük yaşta ve ehliyetsiz ellerde yapılınca da ölümler kaçınılmaz oluyor. Günümüzde hala uygulanan bu kültür yani sünnet köyün bir toplantı salonunda bu kulübenin altında yapılıyor. Toplu olarak yapılan sünnet sonrası 2 hafta köye dönüş yasak. Bu süre zarfında katı yemek yok sulu yemeklerle besleniyorlar. İki hafta sonunda köye dönüldüğünde bizim köy düğünleri gibi coşkulu en az iki hafta süren köy eğlencesi başlıyor.

Sünnet belli bir ayda yapılıyor çocukların 😁 pardon gençlerin sünnet kıyafeti başlarında fötr bir şapka hani ciguli şapkası gibi, üstlerine pötikare blazer tipi ceket giyerler. Ceketin pötikareleri genelde kahverengi olur. Şimdi çevrede böyle giyinmiş birilerini görürseniz artık onların yeni sünnet olduğunu anlarsınız.

Xhosa kabilesi ile Zulu kabilesi neredeyse birbiriyle aynı dili aslında bir Bantu dili kullanırlar ama Xhosa’ların konuşmalarında Clicking denen tıklamalar varken Zulu da yoktur. Xhosa dilinde şarkı söyleyen tanınmış sanatçıları Miriam Makeba Apartheid’e karşı çıkmış Mandela’ya destek vermiştir. Bu çalışmalarından dolayı ona * Mama Afrika* Afrika Ana derler.

1960 yılında ülke vatandaşlığından çıkarılmış ancak 32 yıl sonra ülkesine dönebilmiştir. 1932 doğumlu sanatçı 2008 yılında vefat etmiş. 1966 yılında Grammy ödülü alan ilk siyahi şarkıcıdır. İşte sizinle çok sevdiğim bir parçasını paylaşayım yine yaşı uygun olanlar hatırlayacaktır. Hem o güzel vurguları da duyacaksınız.

Koza kabilesi çok güçlüyüz, Afrika’nın boğalarıyız derler ve kendileriyle çok gurur duyarlar. Danslarını yaparken ellerini göğüslerine sertçe vurarak oynar güç gösterisi yaparlar. Bu arada önünden geçtiğim Xhosa evinin kültürel özgünlükle ama lüks tasarlanmış tek ve çift kişilik kulübesinin içini gördüm bakınız ben çok beğendim.

Xhosa’ları tanımaya devam, bir kulübenin içindeyiz rehberimiz anlatmaya devam ediyor. Evlerine size selam olsun diyerek gireriz onlar da buyurun buradayız gibi cevap verirler. Kulübe kapıları küçük yapılmıştır. Öncelikle mecburen eğilerek girersiniz bu bir saygı gösterisidir. Sonra kapılar sağ tarafa doğru açılır ve kadınlar daima kapının arkasında dururlar. Hem kadınlar bu evin baş tacıdır anlamında hem de dışardan gelen düşmansa ilk olarak evin erkeği ile görüşsünler kadınlar korunsun. Ve de gelen düşman ise eğilmiş başı kesmek daha kolaydır. 😱

Afrika’nın otları çok kalitelidir ve bu köyün kadını, erkeği istisnasız ot içerler. Ama öyle köy içinde değil dışına çıkar içerler. İki tane tütün-ot çubuğu var biri uzun diğeri kısa ikinci fotoğraf. Efendim kadın hamileyken içiyor, çocuk doğunca da bırakmıyor, memede çocuk, elinde çubuk. Ama çocuğa zarar vermesin diye bu kez boyu uzun olan diğer çubukla içmeye devam ediyor. Enteresan bir uygulama değil mi? Şarkı söylemeyi ve dans etmeyi çok fazla seviyorlar.

Yine bir güzel kadın ilk fotoğrafta yerel tohumları ezerek bu kez un yapıyor ilk karede beyaz taş gibi görünenler beyaz mısır, sorgum diğerleri beyaz ve barbunya fasulye çeşitleri yörede en çok kullanılan hububatlar. Evet onlardan ayrılmadan önce vazgeçilmezlerinden biri olan şarkılarını dinledik.

       Pedi Kabilesi, Evet patika yolları aşıp bu kez de masaların hazırlanmış olduğu bir köye geldik burası Pedi kabilesine ait. Basotho tarafına bakarsak  bu kabileler yani, sotho, swana ve pedi hepsi hemen hemen aynı dili konuşuyorlar. Nasıl zulu ve Xhosa birbirine yakın dili konuşuyorsa onlarda aynı dili ve değerleri paylaşıyorlar. Köy evleri çok güzel.

Şimdi önce şu alttaki fotoğrafa bakınız sonra anlatayım. Evet Güney Afrika nere, İskoçya nere dedirten cinsten bir kabile kıyafeti. *kilt*

Üzerindeki eteğe Scottish kilt deniyor. Bir sebebi var elbette. Pedi’ler kadına asla el kaldırmaz savaşta da asla kadın ve çocuk öldürmez erkekleri de asla esir almaz hep öldürürler. Hatta yerel savaş danslarında bunu anlatırken yere düşen erkeğin önüne gelip eğildikleri zaman kolu ile yüzünü kapayan kadın temsilen koruyorum dokunmayın demek istiyor ve o zaman kadına asla el sürülmüyor.

Bunu bilen İngilizler pedilerle yaptıkları bir savaşta ön safha İskoç askerlerini koyuyorlar. Uzaktan bakınca kadın gibi görünen askerler için kral öndeki kadınları ellemeyin arkadakilere hücum edin diye emir veriyor. Kilt giyenlerin etekli erkek olduğunu anladıklarında zaten savaşı da kaybetmişlerdir. Evet bir şekilde nasıl olduysa gelenek haline gelmiş hala kilt giyen bazı pedi erkekleri var.

Pedi’lerde de kadınlar tahılları öğütürken bu kez çukur bir tahta havan kullanıyorlar. Pedilerin en sevdiği yiyecek de tırtıl. Yahnisini bile pişirmişler. Elbette ikram edildi yiyen oldu aman bizden uzak dursun. Önder’le de öyle yerel yiyecek tadalım diye bir merakımız yok. Görelim pedi kızımız da pek güzel.

Bu güzellikleri de ardımızda bıraktık. Patika yolları pek severim hele burada yemyeşil ağaçlar ve otantik kulübelere giden patikadaki ağaçlar günün sıcağını da engelleyince keyifle yürüdük. Nihayet Zulu kabilesinin köyüne geldik.

       Zulu Kabile Köyü, Zulular Güney Afrika’nın ana etnik grubudur. Köyü gezmeye başlayalım.

Girişte sağda bir tünek ile üstünde elinde sopası olan nöbetçi var. (kulübe değil daha çok tünek gibi 😉)  İçeri hemen giremiyoruz. Nöbetçi kabilenin kralını çağırdı. Kral gelene kadar bekleyeceğiz. Zulu kabilesi karakter olarak kavgacı olurmuş aman dikkat. Ben de çevreye bakındım kabile ile ilgili olduğu belli olan yazılı bir pano, bir öbek yığılı taş var, nedir? diye sordum rehberimiz anlattı.

Bu taş yığını köyden ayrılırken iyi dilek dilemek için atılan taşlardır ilk fotoğraf. Hani biz gidenin ardından su dökeriz ya burada da bir taş alıp önce taşa tükürüyor sonra buraya atıyorlar. Hem nazar değmesin hem de işlerimiz yolunda gitsin sağ salim dönelim dileğinde bulunuyorlar. Sizler de dilek dileyebilirsiniz dedi. Fırsatlar kaçmaz.🧞‍♀️ Panoda buranın Malandela Köyü olduğunu ve Zulu tarihi ile ilgili küçük bir hikaye anlatıyor. Tamam yazmadan geçmem zaten.

Malandela’nın Zulu soyunun kurucusu olduğunu söylenir. Afrika’nın güneyine doğru ilerleyen, sonunda Mandawe Tepesi’ne yakın uMhlatuze Nehri Vadisi’ne yerleşen Malandela’dır. Malandela’nın Ntombela adında bir oğlu vardı. Ntombela’nın da iki oğlu vardı. En büyüğü Qwabe küçüğü de  Nkonsinkulu (Yaratılış kralı veya şefi) olarak anılan Zulu. Zulu’ da cennet demekmiş.

       Ntombela öldükten sonra Qwabe ve Zulu arasında bir anlaşmazlık çıkar. Zulu, annesi Nazinja ile birlikte Umhlatuze Vadisi’ndeki Qwabe’ den ayrıldı ve Melmoth ve Mthonjaneni tepelerini aşarak şu anda Emakhosini vadisi (krallar vadisi) olarak bilinen yere ulaştı ve uMpebeni nehrinin kıyılarına yerleşti. Zulu’ da sonunda evlenir. Ama Zulu veya Cennetin İnsanları olarak bilinen yeni bir kabile oluşmaya başlar. Zulu’ların yazılı bir erken tarihleri yok. Ama en bilinen ve Zulu Krallığını kuran güçlü reisleri 👑 kral Shaka Zulu’ dur. Anlatılanların sağlaması yapılmış gerçeğe çok yakın tarih hikayeleri işte böyle…

Zulu Kralı geldiii…

Ama içeri girmek için bir prosedür var onu öğrenelim diyen rehberimiz Barbaros’u dinliyoruz. Ataerkil yapıya sahip kabile bizim aile yapımızda olduğu gibi Zulu dilinde de sizli, bizli konuşurlar. Yani kişi tek başına bile olsa kral veya sizden büyük biriyse onların dilinde siz dersiniz. Saboona (hoş geldin) yerine sanibonani (hoş geldiniz) demelisiniz gibi…

Kral diyelim bizi seremoni sonrası içeri buyur etti. Zulu kabilesi Güney Afrika nüfusuna entegre olsalar da hala kültürlerini törenleriyle birlikte yaşatmaya devam ediyorlar. Köyün tam orta yerinde çitle çevrili hayli büyük hayvan ağılı var. Burada da yaşamlarındaki zenginlik büyük ve küçük baş hayvanların özellikle sığırlarının çokluğu ile ilişkili. Ve yine sığırlar burada da *Lobolo* diye adlandırılan başlık parası yerine geçiyor.

Alttaki fotoğrafta soldaki Zulu genç kızı sağdaki de evli kadın, kıyafetleri ve kullanılan eşyaları göstereyim özelliklerini de anlatayım.

Genç kızlar böyle rengarenk boncuklu ve etek, kısa kollar üst beden genellikle göğüsler açık yani ben evlenebilirim, hazırım demekmiş. Başındaki çok ağır taştan yapılmış su kabının adı * bukama* böyle başlarında getiriyorlar. Öyle hemen çeşme başından değil en az 2-3 km öteden getirirlermiş. (bu köy için değil tabii ki) Ayak bileklerinde içinde taş olabilir yere sert bastıkça ses çıkaran el yapımı bir dizi çan var bizdeki hal hal gibi bağlanmış.

Evli kadınlar kesinlikle hayvan derisinden yapılmış pilili kalın ve uzunca etek giyerler. Başındaki şapka (adı izikolo) evli olduğunun simgesi ve asla başından çıkaramaz çıkardığı takdirde boşanma sebebidir. Sorduk elbette 🤷‍♀️ ayda yılda bir kere kafasını yıkar onda da mecburen çıkarır. Ama mutlaka arkasından bir kurban kesmek zorunda. Unutmadan Zulu kadınların saçları kesinlikle kendilerinin değil kaynakmış ve bu şapka saça dikilirmiş. Şapka çıkmıyor peki gece nasıl yatıyormuş dedik. Elindeki tahta akşamları yastık gündüz de tabure oluyormuş.

Şimdi gelelim diğer eşyalara. Alttaki fotoğrafta soldaki tahta çanak yemek tabağı. Ailece tek tabak ve tek kepçe kullanıyorlar. Kepçe ile aldıkları yemeği avuçlarına koyup öyle ağızlarına götürüyorlar. Siyah renkli su kabını öğrendik önündeki yine Zulu piposu yanındaki boncuklu kemer evli kadının belindeydi. Bir diğer özelliği doğum yapan kadının göbeği sarkmasın diye bu kez göbeğe destek yapacak şekilde aşağıya doğru takılıyor. Diğerlerini anlattım. Ne kadar kalın deri etek olduğu fotoğrafta bile belli. Ah evet yerdeki hasır da yatakları efendim.

Zulu kadınlarının mutfaklarının hemen yanında kilerleri var. Korunaklı olsun diye yerden yüksek yapılmış. Alttaki fotoğrafta diğer kulübe kapısındaki keçi kafatasından anlaşılacağı gibi büyücünün kulübesi.

Zulu kabile toplantı yerindeyiz. Genç bir savaşçı var. Zamanında filleri avlarken artık günümüzde yasak olsa da toplantı yerinde simgesel fil kafatası görülüyor. Altında kabile büyüğü oturuyor. Ortada ateş yakılacak yer etrafta da kabile halkı için oturacak kütükler var. Ama önce fotoğrafı görelim.

Erkekler önlerinde görüldüğü gibi örtü var fotoğrafta görülmüyor ama arkalarında daha uzun dana derisinden bir parça var eskiler ön kısımda da dana derisi kullanırlarmış neyse rehberimizi dinleyelim. Başındaki çemberde görülen ve ayaklarına da taktıkları hayvan tüyleri onları daha büyük ve güçlü göstermek için.

Zulu kabilesi kendi sesleri dahil her sese hatta bulutların dönerek aldıkları şekillere göre tanrı olduğuna inanmışlar, sığırların üstündeki renk farklılarına bile bir anlam yüklemişlerdir. İşte bu ellerindeki uzun bizim mızrak dediğimiz sopanın eskiden arkasında bir tüylü kuyruğu varmış. Düşmana attıklarında rüzgarın da etkisiyle papa papa diye ses çıkararak gittiği için adına *isi papa* demişler. Bu isim ve mızrak güçlü ve gaddar Shaka’nın babası zamanından. Shaka doğduktan sonra büyür ve babasıyla birlikte savaşlara katılır.

Sert yapılı Shaka babasına bile karşı geliyor ve diyor ki, bu böyle olmaz! Sen korkak adamsın. Bu mızrağı attığımızda sesini duyan düşmanlarımız ele geçirdikleri mızrağı tekrar bize atıyorlar. Düşmana bize karşı kullanacağı silah veriyoruz olmaz. İşte ondan sonra birebir karşılıklı gelme durumunda dövüşecekleri büyücek kısa hücum palası*iklwa*’yı yapıyorlar bu isim de yine her şeye anlam yükleyen Zulu’lar düşmanın vücudundan silahı çekerken *iklwa* diye ses çıkardığı için silaha da bu ismi vermişler. 😉 Yukardaki ikinci fotoğraf, kalkanları da dana derisinden yapılmış.

       Ve köyün ilk girişine doğru çıkarken nöbetçi çok hoşuma gitti o da hazırmış fotoğrafımı çek dedi hiç tekrarlatmadım bile. ☺️

Lesedi köyünün içine doğru yürüyoruz nasıl güzel ritmik davul yani Djembe sesleri geliyor anlatamam insan elinde olmadan hareketleniyor. Karşımıza çıkan bir güzel Zulu kızı şöyle diye yol gösterdi bizden bir grup önden gitmiş.

Ingoma yazıtının altından geçtik hemen yanda harika bir gösteriye denk geldik şu güzel manzaraya bakınız. Yabancı bir başka turist grubu yemek yerken bir yandan da gösteri izliyorlar.

Ama güzel kız bizi bir salona yönlendirdi demiştim bizim dans gösterisi izleyeceğimiz Ingoma salonuna gidiyoruz adettendir wc gördük o kadar güzel boyamışlar ki eklemesem olmazdı. Sonra salona girdik az önceki Zulu savaşçısı bizi buyur etti. Büyücek salonda 3-4 oturma sırası var kendimi çocukluğumdaki müsamere salonunda hissettim.

Ardından adını öğrendiğim hikaye anlatıcısı geldi. Daha önce tanışmıştık. Yan tarafımda oturan turistlere doğru o kadar hararetli anlattı ki ben ister istemez onların sömürgeci ülke vatandaşları olduğu düşüncesine kapıldım.

Evet Zulu kabilesi için danssız ve müziksiz bir yaşam düşünülemez. Burada izleyeceğimiz dans gösterisi gençlerin tanışma bir çeşit flört etme seremonisi gibiymiş. Ama tabii nasıl savaştıklarını, avcılıklarını da temsil ettiler. Ben en çok gençlerin dansını beğendim onu paylaşacağım. Önce bir kaç fotoğraf eklemeliyim.

Gelsin videomuz.

Ne güzel bayıldım. Şimdi hep birlikte açık büfe yemek salonuna gidiyoruz. Şu güzel görüntüden sağa döneceğiz. Nyama Choma yemek salonundayız.

Ben salondaki murallara (duvar resimleri) bayıldım çok güzeller. Kültürel değerleri yaşatmak böyle olmalı.

Artık Lesedi köyüne veda etme zamanı arabamıza giderken bir Ndebele köy evinin çatısının yapımını da görmüş olduk. Sazların yerleştirilişini çok merak etmiştim iyi oldu.

Bu da bizim köyden anımız olsun. Yerel rehberimizin ve diğerlerinin adını öğrenemedim. Kızımız yerel rehberlik yaptı o kadar candan ki işini de zevkle yapıyor bizi köyden köye gezdirdi bir de baktık dans gösterisinde de baş yıldız. Sırtındaki şalda bir resim var en sevdikleri kralmış. Kral Mswati III ve ülke olarak Swaziland yazıyor. Swaziland eski adı, yeni adı Eswatini. Güney Afrika’da karayla çevrili bir iç ülke. Çok eşli ve sayısız çocuğu olan bir kral. Hatırlayanınız olur belki her yıl eş seçme töreni yapıyor. 😁 15 yıl krallık yapmış hala kral ve 15 eş çocuk mu? 😉 36 

Günü henüz bitirmedik kısa bir mesafede bir saat kadar sürecek olan safari turumuz var. Umarım Lesedi köyünü sevmişinizdir. Tekrar görüşeceğiz şimdilik hoşça, sevgiyle ve sağlıkla kalınız. 💞💞💞

GÜNEY AFRİKA *Johannesburg* 1.Gün

   Büyük Afrika Turumuz Cape Town’dan sonra ikinci büyük şehir Johannesburg ile devam ediyor. Sabah çok erken saatte 06:30 uçağı ile 1 saat 15 dakikalık uçuşla Johannesburg’ un Uluslararası Tambo Havalimanı’na indik, tarih 28 Şubat 2023 saat 08:15. Bizi bekleyen yerel rehberimizle beraber aracımıza bindik Pilannesberg bölgesine doğru yola çıktık.

       Johannesburg; Güney Afrika’nın 5 milyon nüfuslu üçüncü kalabalık şehri. Aslında en zengin maden yataklarına sahip, altın ve gümüş ticareti yoğun olan şehir. Halkın Jo’burg dediği yeni moda adı Jozi olan Johannesburg.

       Hakkında belgeseller izlemiştik ama gözlerimizle görüp sokaklarında gezebilecek miydik? 20 sene önce tur ile giden arkadaşlarımız şehir içinde minibüslerinden inip gezemediklerini anlatmışlardı, haliyle biz de tedirgindik. Zaten yüksek suç oranı nedeniyle adı çıkmış bir şehir.

       Barbaros rehberimiz önce otele gideceğiz akşama doğru sürpriz var dedi. Etrafı izleyerek gidiyoruz. Yollar güzel ama trafik yavaş ve çok yoğun. İşte kendileri için bile güvenlik önlemleri almışlar görülmeye değer. Bu fotoğraflar otoyolda giderken mecburen telefon ile çekildi. Joburg’un teneke mahalleleri diye geçiyor. Yani yoksulların yaşadığı evler. Barbaros rehberimiz, Johannesburg şehir merkezini ve daha geniş anlatımını son gün İstanbul’a dönmeden önce panoramik gezimizde anlatacağım dedi.

       Evet ne yazık ki siyahların eşitlik mücadelesine rağmen hala işsizlik, yoksulluk ve açlık sürüyor. Oysaki, Johannesburg Güney Afrika’nın en zengin şehirleri sıralamasında birincidir. Zenginlik işletilen madenlerden geliyor en büyük altın rezervine sahip olduğu için *Altın Şehir* ünvanı bile var. Elbette bedavaya yakın çalıştırılan yerli işçiler sayesinde. Ama ülkede hala belli saatten sonra elektrikler kesiliyor, su yok daha ne diyeyim. Sömürü sonuna kadar hala devam ediyor. 

       Johannesburg’ da (buradan sonra Joburg diye yazacağım) beyazlar, siyahlar ve renkliler (melez) var demiştik. Beyazların ve bazı zengin siyahların da yaşadığı yerler aşırı güvenlik içeriyor. Geçtiğimiz yollarda yine rastladığımız güvenlikli ve açıkça görüleceği gibi orta halin üstü binaları ve yeni inşaatların yapıldığını da görelim. Daha geniş bilgiyi şehri gezerken vereceğim. Bir de çok değişik palmiye ağacı mı, çam ağacı mı? neye benzetirseniz 🤷‍♀️ ama müthiş akılcı kamuflaj. Evet baz istasyonları. 

       Trafik yoğunluğu bir taraftan 2 saattir yol alıyoruz mola vermedik. Neyse unuttuğum bir detayı aktarayım burada seyahat ederken minibüs tipi arabanın arkasına bagaj görevi gören römork takıyorlar. Sayıca da az olduğumuzdan pek de rahat oldu. Mola için Sandton bölgesinde güzel bir yerde kısa süreli misafir olduk *Muco Guesthouse*.

       Evet sürpriz Pilanesberg National Parkında safari. Ama önce bölgede bulunan ve kalacağımız otele gideceğiz. Yola devamla… Yine bu kez daha fakir bir bölgeden geçiyoruz. Yolda Mısır satan bir kadın, arabalara ellerindeki yiyecek paketlerini, gözlükleri bile satmaya çalışan adamlar. Güney Afrika’da hiç haşlama mısır🌽görmedik hep közde mısır satılıyor işte bir kadın mısırcı da var. Fotoğraflara tıklamayı unutmayınız. 😉

       Yine alışveriş yapabileceğimiz güzel bir yerdeyiz, kısa bir mola verdik. Ahşap el yapımı hayvanlar, kaseler, incik, boncuk ama en çok hoşuma giden deve kuşu yumurtasından yapılan süsler. 

       Buradan fazla bir şey almayın daha uygunlarını Zambiya’dan alırsınız diyen Barbaros rehberimizi dinledik. Yolda molalar dahil 5 saatimiz geçmiş bile ve kalacağımız tatil köyü *The Kingdom*a geldik. Pilanesberg Milli Parkı’nın hemen yanında sayılır panoda öyle görünüyor. 

       Güzel bir yer odaların dağıtımını beklerken bizde çevreye şöyle bir bakındık. 

       Bir saat sonra Pilanesberg Milli Parkına gitmek üzere buluştuğumuzda safari yapacağımız parkın girişine kadar kendi arabamızla gittik. Sonra bizi bekleyen özel arazi ciplerimize bindik. Arazi tip cip ama büyük cipler. Bilet alındı kapılar açıldı yola çıkıyoruz. Evet burası ulusal bir park ama korunmalı yani belli saatler içinde geziliyor saatinizi geçirirseniz kapılar kitlenir kalırsınız. Hoş şoför onların adamı geç kalmaz kayıp da olmaz. 😁

       Barbaros rehberimiz önce aracın şoförünü tanıttı. Biliyoruz ki; Güney Afrika’nın kültürel mirasçıları yaşayan kabileler şöyleydi, Zulu, Sotho, Tswana, Venda ve Swazi’ler. Şoförümüz Seboo’da Tsvana kabilesinden-suvana diye okunuyor.

       Pilanesberg Milli Parkı, Kalahari çölü ile geniş vadilerle (denizden 1000 metre aşağıda) sınırlı, ılıman iklim nedeniyle nemli ortam sağlayan Lowveld arasında bir geçiş bölgesidir. Geniş yapraklı ağaçlar, sivri yapraklı dikenli ağaçlar, uzun çimenleri ile bu biyoçeşitlilik de eğer denk gelirsek Afrika’nın 5 büyük hayvanını görme imkânı sağlıyor. Bunlara Big 5 deniyor; Fil, Aslan, Leopar, Gergedan ve Buffalo yani Afrika mandasıdır.

       Pilanesberg Milli bir park ama diğer parklardan ayıran birçok özelliği var. Yakında bir havalimanı var Johannesburg’a 3 saatlik mesafede dileyen herkese uygun konaklama imkânı ve en önemlisi de şimdi bizim yapacağımız gibi safari yapılıyor olması. Safari bildiğimiz gibi yaban hayvanlarını bozulmamış vahşi doğada, kendi ortamlarında izleyebilmektir.

       Pilanesberg’ de de Afrika’nın büyük beşlisini arayacağız ama inanın gelmeyebilirler elimden geleni yapacağım diyen rehberimize güveniyoruz. Parkın faunası da çok çeşitlidir. Zürafa, Zebra, Antilop, İmpala ve 300 üzeri kuş çeşidi vardır. Safariye altta görülen fotoğraflardaki gibi başladık hava çok güzel, gökyüzü bulutları harika. Derken ilk sürüngenimiz kertenkele göründü ama çok net olamadı.

       Safaride bizden başka 3-4 araç ile 2 tane özel araç vardı. Safarinin olmazsa olması telsiz. Şoförler birbirlerine şurada aslan gördük, fil geliyor diye haber veriyorlar. Bu kez rehberimiz çok ses yapmayınız ama hemen bakın işte çalılıklar içinde leopar ailesi var. Zaten yakın değillerdi ama telefoto lens gerekli benim lensle ancak bu kadar çekebildim.

       Haber verilince diğer arabalar bize doğru gelmeye başladı. Park nispeten küçük ölçekli olduğu için yaban hayvanlara rastlama olasılığı yüksek. Ancak tepeden aşağıya, eteklere doğru inseler yakınlaşma imkanımız olacaktı.

       Pilanesberg Parkı 1,2 milyar yıl önce oluşmuş. Magmanın taşması sonucu oluşan bir volkanın kraterinde yer almış. Alanı 550 km² Nisan ve Eylül ayları yani kışın kuru, Ekim- Mart yaz ayları da yağışlıdır. Evet gezmeye devam. Parkta oluşturulan su rezervuarları da vardı. Fotoğraflara tıklarsanız ilk fotoğrafta su Aygırı yani Hipopotamı görebilirsiniz sadece burnuna kadar görüntü verdi hayli utangaç. 😁

       Hepimizde bir heyecan her kıpırtıya kulak kabartıyoruz. İnanın gayet sessiz bir ortam var duyulan sadece arabanın sesi. İlk fotoğrafta dişi bir İmpala öylece bize poz verdi durdu. Öndeki arabaya yetiştik o yavaşlayınca Barbaros rehberim -hemen sağa bakıyorsunuz ve bekliyoruz dedi. Çalılıkları siper etmiş sadece boynuzları görünen erkek İmpala. İmpala’lar Güney Afrika’nın savanlarında yaşayan iri antiloplardır.

       İkinci fotoğraf evet İmpala, yoldan karşıya geçmesini bekledik ve ama olmaz ki, öndeki araba engel oldu elimde sadece bu kaldı. Biraz daha gittik nihayet fil de göründü son fotoğraf ama geç kalmışız dönmüş gidiyordu. Barbaros rehberimiz aşağı yukarı 3 büyük hayvanı fil, gergedan ve leoparı gördük arada uzak da olsa Zürafayı gördük. Dönüşe doğru şansımız yaver giderse Gergedan bile görebiliriz dedi.

       Dedi ama biz de eyvah dedik gökyüzü birden bulutlarla kaplandı yağmur geliyorum dedi 🌧️ ve öyle bir geldi ki şimşekler eşliğinde. ⛈️ Cipin kenarında oturan bizler şoförün verdiği naylon yağmurlukların altında bile ıslandık. En az 20 dakika sürdü öyle ki, hava akşam olmuş gibi karardı. İlk fotoğrafta yağmurun düşmeye başladığı bulutların aşağı sarkmasından belli. Yakınlarda parka ait acil durum yeri varmış oraya girdik. Ardından yağmur kesildi ve üçüncü fotoğrafta görüldüğü gibi gökkuşağı hem de çiftli olarak göründü ve gökyüzü kızarmaya başladı. İnanılmaz keyifli bir deneyim oldu. 

       Gökyüzünün muhteşem görüntüsü eşliğinde Barbaros rehberimiz bizlere güzel ikramlarda bulundu (fotoğraflara tıklamayı unutmayınız). Bu arada ben de bahaneyle Önder’i aracımızın önünde kayda aldım. 😉 

       Her güzel şey gibi bu safarinin de sonu geldi artık dönüyoruz kapılar kapanmadan sahayı terk etmemiz lazım. Parkta geziye oyun sürüşü diyorlar. Hakikaten de ay şurada mı? yok tepede vs. diye, diye bir sağ bir sol dolanıyorsunuz aynı körebe gibi. 😁 Pilanesberg Parkı’nın halka açık 5 kapısı var ve günde iki kez sürüş yapılıyormuş. Sabah 05:30 da açılıyor sabah ve akşam üstü sürüşlerinde daha çok hayvan görme imkânı oluyormuş. Bizde saat 16:00 gibi yola çıkmıştık kapının kapanma saati 19:00.

       Çıkışa yaklaşırken Barbaros rehberimiz -lütfen sakin olun şimdi önümüze sürpriz Big 5’ten biri çıkacak haber geldi dedi. İşte bir çift gergedan yolun kıyısında otlanıyor. 

       Boynuzları olmayan gergedan şaşırıyoruz elbette acaba diyoruz kızıp da arabayı devirmesinler diye mi? Efendim geleneksel Asya tıbbında kullanılıyor aynı zamanda afrodizyak özelliği olduğuna da inanılıyor. Dolayısıyla alıcısı da çok ederi de. Yapı olarak keratin olduğu için tespih yapımında ve dekorasyon olarak da kullanılıyor.

       Sonuçta böyle revaçta ve olunca da kaçak avcılar tarafından boynuzları kesilmek için avlanıyor ve nesilleri de tükeniyor. Güney Afrika hükümeti bu şekilde avlanmayı önlemek için doğaya bıraktıkları gergedanların boynuzlarını baştan kesiyor ve konumlarını da yasak avcılardan sakınmak için saklı tutuyor. Güneş batmak üzere şanslıyız diyor günü muhteşem bir görüntü ile batırıyor Kingdom Resort Hotelimize dönüyoruz. Gezimizin de 4. günü böylece bitmiş oldu. Sabah ola hayrola.

*Johannesburg* 2.Gün

       The Kingdom Resort Hotelde yeni bir güne başladık. Şubat ayı bitti zaten kısaydı (28 gün) ve tarih 1 Mart 2023 oldu. Joyburg’da ikinci günümüz GA gezimizin de 5. günündeyiz. Sabah kahvaltımızın ardından hemen yakınımızda 5 km kadar Sun Oteller grubuna ait *Sun City Tatil Köyü*ne gideceğiz.

       Önder ve ben her zamanki gibi erken kalktık çevreyi şöyle bir gezdik. Çevre düzenleme çok güzel. Geniş bir alanda tesis içi oyun alanları, duvar tırmanma gibi aktiviteler, çocuk oyun parkı vs. var. 

       Kahvaltı sonrası Sun City’nin kapısındayız, yolda ön bilgileri aldık. Güney Afrika’nın Durban kentinde 1935 yılında Solomon Kerzner olarak doğduğunda ailesi oteller zincirine sahip Rus Yahudi göçmenlerdenmiş. Johannesburg’daki Witwatersrand Üniversitesi’nde muhasebe okuyan Solomon mezun olunca kendi işletmelerinin muhasebesini devralmış.

       Bir şekilde oteller zincirini başka ülkelerde de açarak hayli zengin olmuş. Sun City’i önce şehir merkezinde açmak istemiş izin alamayınca Joyburg’dan 140 km ötede bu araziyi satın almış. En büyük başarısı olarak kabul ettiği bu tesisi 1979 yılında açmış. Sun City’i özellikle bu kadar gözden uzakta inşa ederken antik kent tapınaklarından örnek almış adeta *kayıp şehir*i yeniden yaratmış.

       İzlerken buranın aynı zamanda çok görkemli bir mega avm olduğunu göreceksiniz. Sun City tesisinde girişteyiz çok süslü ışıl ışıl parlıyor. Kafeler sağlı, sollu dizilmiş. Fotoğraflara tıklarsanız ikinci fotoğrafta Güney Afrika’nın sembol çiçeği King Proteria çok güzel görünüyor.

       Giriş inanılmaz güzel tavan ayrı güzel murallar bir başka güzel. Tüm Afrika faunası, naturası çok renkli ve harika boyanmış bakınız.

       Sağdaki yürüyen merdivenlerden çıkmayıp sol taraftaki kafeleri geçiyor arka tarafa doğru yürüyoruz. Berberdeki delikanlının selamını da aldık. 👍

       *Valley of Waves*dalgalar vadisine doğru gidiyoruz. Güzel ve çok geniş bir merdivene geldik genelde yürüyen merdiveni tercih ettik. Çıkınca geldiğimiz yeri görebilirsiniz. Yine çok güzel bir murral zebra harika işlenmiş. Kapıda güvenlik vardı tarandık, biletlerimize baktılar. İnanılmaz bir güvenlik sistemleri var. Kapıdan çıkınca karşımıza önce İmpala kafalarıyla tasarlanmış bir sütun çıktı, görelim.

       Heyecan içinde ilerliyoruz *Kayıp Şehir* yaptık tarihi dokusuyla demişler bakalım nasıl olmuş. Karşımıza çıkan yol gerçek boyutlarda fil ailesi ile donatılmış. Barbaros rehberim buradan sonra gezin dolaşın isteyen tropik yapay denize de girebilir dedikten sonra Önder’le dolaşmaya başladık. İlk fotoğrafta kulelerini gördüğümüz kralın sarayı, hikayesini taş bir tabelaya kazımışlar anlatayım. İkinci fotoğraf geldiğimiz yere bakış sonuncu da dört bir tarafında ellerinden su akan Afrika Babunu heykelleriyle süslü bir çeşme. Ve arkadaki devasa boyutlu ahşap kapılara dikkat ediniz eski şato kapılarının aynı. Fotoğraflara tıklamayı unutmayınız. 

       Kayıp Şehir; Uzun zaman önce, zanaatkar göçebelerden oluşan bir kabile, Kuzey Afrika kıyısındaki evlerini terk edip krallarının rüyasında gördüğü bir ülkeyi aramak için kıtanın güneyine doğru inerler.

       Hemen yanda ağaçlıklı yola girdik. Azıcık aşımız kaygısız başımız dedik bir de bank bulup serin serin oturup azığımızı yedik. Başka bir yola daha girdik çok sık ağaçlar var yolun adı da crocodile valley walk-🐊 timsah vadisi yürüyüşü.  Ama timsah falan görmedik saat 19.00 dan sonra yürünmez diye yazdığına göre gerçekten olabilir de. Malum çok sıcakta hayvanlar dolaşmaz. Bulunduğumuz yeri gösteren panoya denk geldik. Sarı yuvarlak çizdiğim merdivenli saray çıkışı ama tabii otele çıkıyor. Bakın ne kadar kapsamlı bir tatil köyü, eğlence şehri ne derseniz.

Bir başka yol da hippi gorge walk- su aygırı geçidi. 🦛 

       Maymunlu taşta; Macera Yolu Efsanesi yazıyor üstteki ilk fotoğraf. Biz çıkmadık benim gözüm kesmedi.

       Efsanede diyor ki; Saraya çıkan merdivenleri kullanmak yasak olan köylüler bu dolambaçlı yolu yürümek zorunda kaldı. Çıkmadığımız isabet olmuş. Devamla, bugün burada gelişen büyük uygarlığın harikası ve gizemi içinde kendinizi kaybedeceğiniz, zamanda bir yürüyüş yapın. Şelaleler mağaralar, su aygırı havuzları ve timsah göletleri arasında güneş aslanının gongunun kalıntıları bulunmakta. Sonuçta varlar mı? Biz görmedik. Oysa kayıp şehirde her şey mümkündü diyerek yazı bitiyor.

       Ağaçlıklı yoldan geri dönerken bir mağaraya rastladık kapısı kapalıydı ama tabelasından öğrendik ki, maden ocağı, aşağı inilebilir gibi görüntüsü vardı ama burada her şey taklit olduğu için gerçek diyemem. Mağaranın kapısında yine güzel bir yazı var aşağıda anlatacağım. Kirli suyu olan bir göleti geçiyoruz. İstikamet tropik replika denizi tepeden görmeye. 🥳

       Platin madeni; Eski insanlar mağaranın derinliklerinde gümüş renkli madeni keşfettiler. Onun toprak tarafından emilen ay ışığı olduğuna ve mağarayı (madeni) istila eden keskin dişli yarasaların da bu çok değerli donmuş metalin koruyucuları olduğuna inanıyorlardı. Ne kadar güzel benzetmeler. Evet yapay plajın yanından merdivenlerle ikinci kata çıktık yeme içme yeri sonra da üçüncü kata çıkarken saray banyosuna gider yazısı görünce merak ettik. Ama klasik bir yüzme havuzuyla karşılaştık. Hakkını yemeyeyim etrafta antik sütunlar var.

       Havuz elbette havuz bar’ sız olmazdı, çalışanlarla selamlaştık. Ben yapay denizi geniş çaplı çekeyim derken Önder tarafında avlanmışım.

       Efendim bu yapay deniz diye başladım öyle devam edeyim diyeceğim, ama onlar buraya su parkı diyorlarmış ve bir de başlangıç kısmında kümbet şeklinde su depoları var ona da kükreyen lagün diyorlarmış. Ve Sun City’nin cazibesi de buradan geliyor. Bakın anlatamam görmeniz lazım. ☺️

       Nasıl süper akıl ve insanlar bayağı keyifle yüzüyorlar. 🏊‍♀️ 🏊‍♂️ Bu kükreyen lagün her 90 saniyede bir kükrüyor ve dalga boyu da 2 metre oluyor. Süper yani denemek lazımdı. 😁 👍 Neticede çoluğunu, çocuğunu hafta sonu eğlendirmek isteyen, akşamları da biz eğlenelim diyen hatta biraz da büyük oynayayım ♣️ 🎲 ♠️ diyen bireylerin Güney Afrika’daki en özel yeri. Waves Vadisi Sun City su parkında hayatlarını yaşıyorlar… 

       Bir iki fotoğraf daha ekleyip buradan ayrılalım filli yoldan geri gidelim. Bugün bizim için çok da eğlenceli bir gün olmadı sayılır.

       Saat 16:00 gibi Sun City’den ayrıldık. Johannesburg’a dönüyoruz. Birkaç özel güvenlikli kapıdan geçerek otele girdik. Yarın yine Joyburg’dayız. Şehrin merkezine ineceğiz ve kültürel bir de köy gezecekmişiz, bence harika olacak. Safaride çok eğlendik, inanın gideceğimiz köyde daha çok eğleneceksiniz diyen Barbaros rehberimize güveniyoruz. Görüşünceye kadar sağlık ve sevgiyle kalınız. 💞💞💞

CAPE TOWN-3.Gün

       Cape Town’da üçüncü günümüz tarih 27 Şubat 2023 kahvaltıdan hemen sonra yola çıkıyoruz saat 09:00 erkenciyiz. İstikamet o çok büyük heyecanla beklediğimiz *Table Mountain* Masa Dağı’na, şansımıza henüz örtüsünü sermemiş…

       Günaydınlar eşliğinde Barbaros rehberimiz de geldi. Bugün 3. günümüzdeyiz ve çok şanslısınız masa örtüsünü örtmedi umarım biz gidene kadar da örtmez, ayrıca bugün de çok güzel programımız var dedi. Minivanımıza bindik yine Signal Hill yanındaki yoldan gidiyoruz. Lion Head tepesini gördük, Masa Dağı’nın çıkış yerine de gelmiş olduk. Çok yakın hemen 5 dk. da geldik bile. Manzara harika.

       Table Mountain-Masa Dağı; Ülke bayrağında 🇿🇦🇿🇦🇿🇦 yer alan tek dağdır. Cape Town’ın en yüksek noktasıdır ve 1087 metredir. Üstünün düz oluşu nedeniyle masa diye adlandırılsa da en bilinen adı Khoi ve San halkının kullandığı * Hoerikwaggo* yani Deniz Dağı’dır. Sebebi malum, denizden yükselen kayalardan oluştuğu için. Ayrıca mitolojik hikayeleri de var. Afrika’nın en uzak Güneybatı noktasında sessizce otursa da birçok efsanede kendisine baş rol biçilmiş. 😊 Ayrıca Dağ Tanrılarının burada yaşadığına inanıldığı için de Khoi ve San halklarınca Masa Dağı çok kutsaldır. Bilirsiniz hikayeleri, efsaneleri severim. Yukarı çıkalım anlatacağım.

       Masa Dağı’na da kolay yoldan çıkacağız yani teleferikle. Biletler alındı teleferiğe bineceğimiz bölgeye alındık. 2 adet teleferik var biri giderken aynı anda diğeri karşı taraftan hareketle geliyor. Son teknoloji bu teleferikten dünyada sadece 3 tane varmış ve bineceğimiz teleferik 1929 yılında hizmete girmiş. Fazla bir hızı yok ama harika bir özelliği varmış binince göreceğiz. Toplamda 65 kişi aldığı için bekleme yerinde de o kadar kişi oluyor yani sayı ile içeri alınıyorsunuz.

       İlk fotoğrafa tıklarsanız yukardan gelmeye başlayan teleferik kabinini görürsünüz, yakın görünen giden. Biz karşıdan gelene bineceğiz. Son karede Masa Dağı’nın Dünya’nın yeni 7 Doğal harikasından biri olduğu vurgulanmış. Geniş çaplı bir anket sonucu seçilmişler. Harita da Amazon yağmur ormanları (Güney Amerika), Iguasu Şelalesi (Arjantin-Brezilya), Table Mountain (Güney Afrika), Halong Bay (Vietnam), Komodo (Endonezya), Jeju Adası (Güney Kore), Puerto Princesa Yeraltı Nehri (Filipinler) görülüyor.

       Evet gelen kabine bindik ve ilk talimat; Pencerelere yaslanmayınız, açık tek bir pencere var ve yukarı çıkana kadar herkese sırayla denk gelecek. Dikkat etmezseniz makine veya telefonlarınızı çarpıp düşürebilirsiniz. Hakikaten de öyle arada açık pencere bize de geldi. Çarpılmadık kısa da olsa güzel fotoğraf çekebildik. İlk karede görülen kabine bindik ikinci fotoğraf teleferiğe bindiğimiz yerin görünümü ve son kare de teleferik binasının tepeden görünümü.

       Yolda zirveden dönenlerle karşılaştık. Açık pencere bana denk geldiğinde ilk fotoğrafta Lion’s Head- aslan kafasını çekmişim. İkinci kare Cape Town- Water Front ile liman bölgesi son karede Signal Hill tepesi hani şu öğlen vaktini bildiren topun atıldığı tepe. Ve ucunda da Olimpiyat Stadyumu görülüyor. Yineliyorum; Fotoğrafları üzerine tıklayarak büyütüp bakınız. O takdirde ilk fotoğrafta Mandela’nın hapis yattığı ada *Robben Adası* da görülüyor. 😉

       Teleferiğe bindiğiniz andan itibaren manzaranın güzelliğine hayran kalıyorsunuz. Zirveye çıkışta geçen zaman sadece 10 dakikaydı. 💃 Rehberimizi dinlerken ben de fotoğraf çekmeye devam ettim. Ava giderken avlanmışım ilk fotoğraf ve ne kadar çok rüzgâr 💨 olduğu saçlarımın havalanmasından anlaşılıyor.

       Barbaros bey hemen sağa bakınız gördüğünüz ada Nelson Mandela’nın 27 yıllık hapis hayatının 18 yılını geçirdiği Robben Adası. 400 yıldır her türlü sürgün, tecrit (cüzzam için) ve Apharteid dönemi isyancılarını, siyasi mahkumlarını kısaca devletle başı belada olanların gönderildiği hapishane olarak görev yapmış. İlerde daha güzel göreceğiniz yer olacak orada da biraz bahsederim.

       Hemen solumuza bakıyoruz, Cape Town’dan başladığımız yeri ve devamını görüyoruz. İyice uca gittiğimiz yere kadar ara ara göreceksiniz buradan da manzara muhteşem dedi. Eh hadi biz de görelim.

       Ben bu manzarayı bir önceki sayfada Victoria Yolu’ndan geçerek hayran kaldığımı yazmıştım. Bence Güney Afrika’nın Cote d’Azur’u bakınız nasıl da muhteşem görünüyor. Üstelik biz buraları neredeyse adım adım gezdik. Tam orta yerde doğal gel-git havuz şeklindeki halk plajı bile görünüyor muhteşem. Zirveyi gezmeye devamla biraz ilerledik tepenin çok da güzel restoranı ve kafesi var. Tabelalarda çeşitli ikazlar var işaretli yoldan ayrılmayın, çocukları denetleyin gibi. Bir de teleferik pırlanta sertifika ile ödüllendirilmiş.

       Hemen sağ tarafta Masa Dağı’nın nasıl *Doğanın yeni 7 Harikası*’ndan biri olduğunu anlatıyor. Aman Önder kimseler gelmeden geç çekeyim dedim. Zira orada da hemen sıra oluştu. 2007-2012 yıllarında yapılan internet ve telefon aracılığı ile insanlık tarihinde ikinci küresel oylama ile seçilmiş. İlki *Dünya’nın yeni 7 harikası* idi biz de oy kullanmıştık da Ayasofya 13 olmuştu. Ama en azından 14. sıradaki Eyfel Kulesi’ni geçmişti. Züğürt tesellisi. ☺️

       Masa Dağı National Park alanına dahil 650 yıllık en eski dağlardan biridir. Adı Khoi halkının kullandığı * Hoerikwaggo* yani Deniz Dağı’dır. Yine dolaşırken rastladığımız tanıtım tabelasından tercüme; Table Mountain, birçok ülke tarafından söylenen ismi vardır. Mons Mensa, Taboa do Cab, La Montagne de la Table, Tafelberg, Umlindi Wemingizimu (güneyin bekçisi), Klipman, bizden de Masa Dağı’nı ben ekleyeyim.

       Aynı zamanda fırtınalar koparan intikam dolu bir dev, uyuyan bir tanrıça, Doğu ile Batı kapısının bekçisi, Güneyin gözcüsü, emrinde fırtınalar olan intikamcı bir dev, uyuyan bir tanrıça, Doğu ile Batı arasındaki kapının bekçisi, sömürgeciliğin yaşlı babası ve Apartheidin sessiz tanığı olarak da kişileştirilmiştir.

       Ama hiçbiri Avrupalıların bu körfeze demir atmadan çok önce yaşayan Khoi halkının verdiği isimden daha anlamlı değildir. Okyanustan sihirli bir şekilde yükselen *Hoericwaggo* Deniz Dağı. Geleyim tamam, doğuşunun bir efsanesi var.

       Afrika efsanesinde Güneş tanrısı Tixo ile evli olan Tanrıçası Djobela’nın oğlu Quamata Dünya’yı yaratırken Masa Dağı’nı oluşturacağı sırada Okyanus Ejderhası Nkanyamba müdahale eder ve deniz üstünde toprak parçası istemez. Evet her çağda olduğu gibi toprak savaşı başlar ve Quamata ile savaşa girer. Korkunç savaşta Quamata fena halde yaralanır.

       Annesi Djobela oğluna yardım etmek için dört güçlü dev yaratıp onları Dünya’nın dört bir köşesine, Doğu, Batı, Kuzey ve en güçlü olanı da şu andaki Cape Town’ın olduğu yere, Güneye açılan kapıya yerleştirir. Savaşta Okyanus ejderhası yenilir, Quamata kazanır. Artık yaratılan devlerin ölmesi gereklidir. Ancak ölmeden önce onları yaratan Djobela Ana’dan kendilerini taşa dönüştürmesini isterler. Böylece ölseler bile Dünyayı koruyabileceklerdir. İşte Güneyin Bekçisi *Umlindi Wemingizimu* Masa Dağı böylece doğmuş olur.

       Bu güzel dağın içinde bulunduğu National Park alanı tam 500 kilometrekare ve dünyanın en ünlü faunasına sahip. 2 binden fazla bitki çeşidi ve 1000’den fazla çiçek çeşidi yani 3000’den fazla biorezervi vardır. Bunun sadece 1700 çeşidi Masa Dağı’ndadır. Ülkenin de sembolü olan *Kral Protea*yörenin Fnybos bitki örtüsünün endemik bir bitkisidir. Başka hiçbir yerde yetişmez diyen rehberimizle dağın tepesinde yönleri gösteren taş bir daire üzerindeki Masa dağı ve Cape Town’ı gösteren maketinin başına geçtik.

       Atlantik Okyanusu ile Hint Okyanusu’nun buluştuğu bu yerdeki fırtınaya sebep olan akıntılar var. Doğudan gelen sıcak su Agulhas akıntısı ile Kuzeybatıdan gelen soğuk su Benguela akıntısıdır diye fırtınaya sebep olan olayı yeniden hatırlattı. Dün gezdiğimiz yerleri gösterdi. Masa Dağı’nın karşısındaki Lion Head ve iki tarafındaki zirveleriyle nasıl bir çanak oluşturduğunu gösterdi. Cape Town bu çanakta yayılmıştır ve buraya City Bowl denir. Ülkenin sembolü Kral Protea çiçeğini gösterdi görüntüsü de bizim Kasımpatı ile enginar çiçeği arası bir şey.

       Ardından çevrede arayışa geçtik. İşte bu çiçek diyeceğim bir bitki göremedim. Ama faunası ile ilgili bir tabela ile Önder’in kadrajına yakalanan adı Afrika Beneklisi olan güvercinleri gördük. Tabela yörede çok görülen Dassie veya Hydrax hakkında bilgi veriyor, biz daha önce yolda görmüştük. Faunasında da çok özel hayvanlar var. Keçiler, geyikler, sırtlanlar ve leoparlar hatta en son 1802 yılında bir aslan görülmüş.

       3. fotoğrafta da ne kadar yürürsek hangi hayvanları görebileceğimiz işaretlenmiş. Ben de sizin için renklendirdim. Mavi; Dassie yürüyüş yolu 15 dk. Kırmızı; Agama (uzun kuyruklu bir cins çöl kertenkelesi) yürüyüş yolu 30 dk. Yeşil; Klipspringer (küçük boynuzlu bir antilop) yürüyüş yolu 45 dk. Açık mavi; Teleferik kullanmayıp Platteklip Gorge yürüyüş yolundan zirveye geliş ve istenirse çıkış yolu. Genellikle yorucu oluyor ve dönüşü teleferikle yapıyorlarmış.

       Ve en sonunda 1 saat yürüyüşle zirvenin en yüksek yeri sayılabilecek Maclear’ın işaretine gidiliyormuş. Biz gitmedik tabii ama İngiliz gözlemci Maclear taşları üçgen şeklinde dizmiş üstüne bir de metal çubuk koymuş. Meridyen ölçümü için bir işaretmiş aslında ama sonradan ulusal bir anıt olmuş. Cape manzarasından başka bir özelliği yok anlaşılan.

       Dassie gerçekten özel bir hayvan. Tabelada yazılanların tercümesi oğlum Dr. Deniz’ime ait teşekkürler canımın içi.

       Yalnızca birkaç 100 yıl önce bu yarımada boyunca dolaşan birçok büyük hayvan artık soyu tükenmiş durumda; Cape aslanı ve kızıl zebra gibi, leopar, vahşi köpek, hipopotam hatta fil gibi. Ancak filin en yakın akrabası olan Dassie Türkçe de porsuk anlamına gelir hala hayatta.

       Birçok açıdan Dassie’ler bir anahtar tür olarak kabul edilebilir. Daha büyük etçiller için hayati bir besin kaynağı olan onların birikmiş dışkıları (nem ve mineraller açısından zengindir) aynı zamanda diğer hayvanların yaşamı için bir çekirdek görevi görür ve böcekleri kemirgenleri, sürüngenleri ve sırasıyla onların avcılarını kendine çeker.

       Yavaş hareket ediyor gibi görünebilirler ancak siyah kartallar gibi tanıdık yırtıcıları gördüklerinde dişi Dassie’ler keskin bir havlama sesi çıkarır ve koloni anında dağılır. Petli ayaklar onların en dik kaya yüzeylerine yapışmasına yardımcı olan yapışkan bir ter üretir. Ayrıca, imkânsız derecede dar olan kaya çatlaklarından kaçmak için onlara izin veren dikkate değer bir eğilebilir, esnek göğüs kafesine sahiptirler.

       San halkı (Kalahari Çölü’nde yaşayan Güney Afrikalı halk) tarafından Mantis tanrılarının (su tanrıları dendiği gibi değişime uğrayabilen demektir) eşi olarak saygı gören Dassie, bu sayede yavaş hareket eden ovadaki kuzenlerini uzun süre aşabilecek bir uyum yeteneğiyle hayatta kalır.

       Dağın münzevi bir havası var. Hatta John Lennon’un bile Güney Afrika gezisinde Masa Dağı’nda gizemli 4 gün geçirmesini meditasyon yaptı diye yorumlamışlar. Bence yanlış bir düşünce değil yani bu kadar kaya varken bir iki mağara da kesin vardır. 😁 Aksi takdirde Masa Dağı’nın rüzgarından ve yağışından dolayı havasına güvenip de kalınmaz maazallah adamı uçurur.

       Uçurur deyince aklıma geldi yazayım. Korkunç sesler çıkararak dolaşan bir dağ hayaleti hikayesi. Aslında bu hayalet oldukça zor şartlar altında ölürcesine çalıştırılan, azat edildikten sonra ölen bir köledir. Afrikanca Aintjie Somers 👻 yani bizim dilimizde ÖCÜ 😁 intikam almak için ara ara ortaya çıkar. Biz nasıl çocuklara -yaramazlık yapma bak öcü gelir sonra, dediğimiz gibi Afrikalılar da çocuklarına *iyi ol yoksa Aintjie gelir seni alır* derlermiş.

       Neyse Masa Dağı’nın seyir terasında grup arkadaşlarımızla buluştuk. Manzara nefes kesici, Cape Town ayaklarımızın altında ve sis yok. Mavi renge oldum olası bayılırım. 🦋🦋🦋

       Fotoğrafta Robben Adası. Cape Town’dan 7,5 km uzakta tahmini 5 km² yüzölçümü olan bir ada. Turistik cazibesi Apartheid rejimine karşı çıkanların hapsedildiği ve Nelson Mandela’nın 27 yıllık hapis hayatının 18 yılını burada geçirmesi (1918-2013) demiştik. Bir dönem yani Hollandalıların koloni İngilizlerin de sömürge döneminde cüzzamlıları tecrit etmek için kullanılmış. Bir dönem askeri üs bile olmuş.

       Hemen kıyıda görülen tepe Signal Hill tepesi. Yürüyüş yapıp günbatımı izlemek için idealmiş, yürüyüş sevenlere özel parkuru*trekking trail*yine bir rehber eşliğinde geziliyormuş. Önünde de Green Point Stadyumu görülüyor. 2010 yılında FİFA Dünya Kupası maçları için yeni yapılan 6 stadyumdan bir tanesidir. 65 bin kişilik kapasitesiyle de ülkenin ikinci büyük stadyumudur. Kimi kuş yuvasına benzetiyor, kimileri Zulu kabilesi şapkası gibi dese de aslında bisiklet tekerinden esinlenerek yapılmış.

       Evet bir de Lion Head var. Aslan tepesi; Adı üstünde vakti zamanında gerçekten aslanların var olduğu en son aslanın da 1800’lü yılların başında vurulup yok edildiği biliniyormuş. Sadece tepe kısmına bakarsanız gerçekten de yatan bir aslanı andırıyor. Yine çok zor sayılmayan bir yürüyüşle veya araba ile kolayca gidilip bu kez Dolunay sefası 🌕 yapmak gerekiyormuş. Denizde şıkır, şıkır ay ışığı oynaşırken, Robben adasını da ayaklar altındaki Cape Town’ı da ışıklar içinde hayal edebilirim.

       Yukarıda yine kısa bahsetmiştim. Masa Dağı karşısındaki Lion Head ve iki tarafındaki zirveleriyle ki, biri şimdi altta fotoğrafını gördüğünüz Devil’s Peak’le diğerleri de (12 Havariler) Twelve Apostles Dağı bir çanak oluşturur, Cape Town bu çanakta yayılmıştır ve buraya City Bowl denir. Masa Dağı böylesi muhteşem manzaraya sahipken, eski yerlileri Khoi halkınca kutsal sayılırken efsanesiz olur muydu? Olmadı da. Yanına da Devil’s Peak Şeytan Tepesi’ni dahil etmiş. Devil Peak adını Masa Dağı efsanesinde geçen hikâye sonrası almıştır *Şeytan Tepesi*’ni görelim anlatayım.

       Bu güzel manzarayı izlediğimiz seyir terasında bir tanıtım plaketi var. *Kaggens Karos* diye başlık atılmış. Çeviri yine canımın içine ait biraz da ben ekleyeceğim.

       *Kaggen Karos* Table mountain’ın bulutlu masa örtüsü efsanelerle dolu bir konudur. Yeni bir tanesi şöyle; Yamaçlarında çıkan bir yangına uyarılan genç bir San avcısı (eski halklardan) Kaggen adlı Mantis (Su tanrısı) tanrısını çağırır, bu tanrıda dağın mağarasından büyük beyaz bir hayvan postunu çıkarır ve yangını söndürür. Bu post dağın örtüsü olarak kalır.

       Daha tanıdık bir efsane; Hollandalı eski bir korsan olan Van Hunks şeytanın ödül olarak sonsuz ruhunu teklif ettiği bir pipo içme yarışına meydan okuduğu efsanevi bir hikâyeyi anlatır. Van Hunks çok pipo içtiği için karısından gizlice şimdi Devil’s Pike denen Masa Dağının yanındaki tepeye çıkar. Güzelim manzaraya karşı keyifle piposunu tüttürürken bir yandan da şarabını içer. (Aralar benim yorumumdur) 😌

       Yine böyle bir yaz gününde Güneydoğu rüzgârı eserken yanından geçen yabancı Van Hunks’a tütün kokusu güzel ama çok dumanlıyorsun 🚭 pipo içmene son vermeni rica ediyorum der. Yaşlı korsan tütününü över çok da güzel tüttürürüm der. 😉 Yabancı, içmeyi bırakması karşılığında ödül olarak sonsuz ruhunu teklif ettiği bir pipo içme yarışına var mısın? der. Ve düello başlar.

       Günlerce süren bu dumanlama sonunda Masa Dağı’nı kaplayan kalın bir duman bulutu oluşur. Bu sırada yabancı dumandan zehirlenmiş olmalı ki, yere düşer. İhtiyar korsan elinde rom şişesi bir yudum içirip adamı ayıltmak için yanına gider başından şapkasını çıkardığında uzun kulakları ortaya çıkar. Eyvah der Hunks bu şeytan, ben şeytanla düello yapmışım. Tabii yenilmeyi hazmedemeyen şeytan bir şimşek çaktırır ve her ikisi de ortadan kaybolur. Geriye Masa Dağı ve üstündeki örtüsü kalır. Çeviriden devam.

       Bu hala çözüme kavuşmamış düelloya ait dumanlı sonuçlar şu anda popüler olarak şeytan tepesi (Devil’s Peak) olarak bilinen yerden yaz aylarında dağın üzerine doğru akar. Bir saptama yapayım *Masa Dağı bazen dumansız yani örtüsüz olur, bazen de dumanlı-örtülü olduğu zaman Van Hunks ile Şeytan düelloya geldiler deniyormuş? Hatırlatma fotoğrafı.

       Bir zamanlar adı Windberg ( rüzgârlı dağ) olan ve Güneydoğu’dan esen bu rüzgâr Şeytan Zirvesi ile Masa Dağı arasındaki boğazdan geçerek Cape Town’a doğru eserler. Bu esme saatte 130 km hıza ulaşabiliyor. Birçok insan için korkutucu olsa da Cape Town’u sis ve sıcaktan temizliyor bu nedenden dolayı da *The Cape Doctor* adını alıyor. Öyle esermiş ki, caddedeki insanlar direklere tutunurlarmış. Ama Cape Town’lılar ilkbahardan yaz sonuna kadar esen bu rüzgâra Cape Doktor adını sevgiyle vermiş.

       Hani bizler arada bir sessizlik olunca ee daha ne var yok deriz ya, Cape Town’lılar da Masa Dağını gösterip yarın yağmur yağacak veya hava soğuk olacak diye konu açar bundan da çok hoşlanırlarmış.

       Seyir terasında bizim grup ve ben. Barbaros rehberim, bu sahilden yani Atlas Okyanusu kıyısı boyunca devam ettiğiniz sürece tam 869 km sonra Namibya’ya ulaşırsınız dedi.

       Etrafta yüksek ama yine rüzgârın yuvarlak yaptığı kayalar var. Onlara doğru bakalım derken tellerle çevrili -bu alana girilmez- yazısını gördük. Cape Town’ın su sorununa çare olarak sis toplama projesi geliştirmişler, bu bölge de toplama alanıymış. Evet her güzel şey gibi Masa Dağı’ndaki gezimizin de sonu geldi. Teleferiğe bindik iniyoruz son bir temaşa.

       Yolumuz Stellenbosch Vadisine doğru. Hemen hatırlatayım sömürge döneminde Hollanda’dan da göçmenler gönderilmişti. Dönemin Fransa Kralı 14. Louis kendi Katolik olunca herkesi Katolik yapmaya çalışmış birçok Protestan Katolik olmak istemeyince işkence görmüş. Bu zulümden kaçan Protestanlar Hollanda’ya kaçmışlar. Hollanda’da onları Hollanda Doğu Hindistan şirketi aracılığı ile Güney Afrika’ya göndermişti.

        Stellenbosch’a yakın bir vadiye yerleştirirler. Köken Fransız olunca, şarapçılıkta da usta oldukları için yanlarında getirdikleri bağ çubuklarını dikerler. Bölgeye de Franschhoek – Fransız köşesi denir. Böylece göçmenlerin deneyimlerinden faydalanarak bölgenin şarapçılıkta söz sahibi olmasını sağlarlar.

       Cape Town kendini *Dünyanın Şarap Merkezi* olarak kabul ediyor demiştim. Ve bu en kaliteli ve bol çeşitli şarapları ile tanınan Cape Town’daki şarapçılık endüstrisinin kalbi de Cape Winelands olarak bilinen bir dizi vadide atıyor. Bu vadilerin en bilinenleri Paarl ve Stellenbosch vadisidir ki, yine 1971 yılında ilk resmi şarap rotası Stellenbosch’ ta kurulmuş.

       İlk yazımda bahsetmiştim. *1652 yılına gelindiğinde Hollanda Doğu Hindistan Şirketinin elemanı Jan Van Riebeeck, Asya’ya giden gemilere yiyecek ve barınma sağlamak üzere Cape Town bölgesine gelir ve daha sonra ilk ahşap kulübelerle *Hope* Ümit kalesini inşa ederek yerleşik düzene geçerler. İşte ilk şarap üretimini 1659 yılında bu kâşif yani Hollandalı Jan Van Riebeeck yapmış.

       Biz de Stellenbosch merkeze gitmeden önce Paarl yöresindeki Fairview Şarap çiftliğine uğradık. Güzel tasarlanmış bir bahçesi var. Bahçesinde acı biber 🌶️🌶️🌶️ vardı top gibi olanlardan, benden kaçmazdı tohumluk aldım. Bu yaz ektim tuttu, diktim yetiştirip ürün bile aldım. Öyle böyle bir acı değil vallahi.

       Çiftliğin tarihi çok eski 1693 yılına kadar gidiyor. Ama şimdiki sahiplerinin babası I. Charles Back Litvanya’dan 1902 yılında buraya göç etmiş araziyi ve işletmeyi devralmış. İş azmi, çalışkanlığı ve şarap tutkusuyla kısa sürede geliştirerek kendi ihracat şirketini kurmuş. 1955 yılında vefatından sonra iki oğluna da birer şarap çiftliği miras bırakır. Fairview de oğullarından Cril Back’e kalır.

       O da eşi ile şirketi daha da geliştirerek 1974 yılında kendilerine ait ilk şarap şişeleme işlemlerini yaparlar. Kendi ürünleri Fairview şaraplarını pazarlayabilmek için de iyi bir araç olması açısında önemli bir adım atar ve ilk halka açık şarap müzayedesini başlatırlar. Birçok ödül sahibi bu aile şirketinin bağlarının görüntüsü aşağıda.

       Ardından keçi sütü üretimine geçmek için 1980 yılında keçi beslemeye başlarlar. Amaç keçi sütünden peynir üretmektir ama bu hiç de kolay değildir. Uzun uğraşlar sonunda Güney Afrika’ya yerleşmiş İtalyan usta ile şaraplarının tadımında kullandıkları peyniri geliştirirler. Ardından peynir çeşitleri de çoğalır. 

       Tadım yapanlara indirimli peynir satışı da yaptılar tadanlar zaten beğendikleri için aldılar. Tadım odasını görelim mi? Barbaros Rehberimiz elindeki şarap şişesinin tanımını arkadaşlarımıza anlatıyor.

       Benim ilgimi çekmeyince şarap imalat yerini görelim dedim girmek uygun olmayınca kapıdan şöyle birkaç kare aldım. Yetiştirdikleri üzüm çeşidi; Şiraz, Pinotage, Durif, Cabernet, Chardonne ve Merlot. Bakın isterseniz ben dahil hepsini çekmişim. ☺️

 

       Şarap evinin iç tasarımını da çok beğendim demiştim. Bir köşeyi aile şeceresine ayırmışlar çok hoşuma gitti. Diğeri kapı girişi ve misafir salonu.

       İmalathane de yakındaymış aradan çekinerek bir iki fotoğraf aldım. Ne de olsa hijyene uymak gerek. İlk fotoğraf şarap bekletilen yer yani kav diğeri fermente edildiği kazanlar ve 3. imalathaneye giriş.

Şaraplar tadıldı, peynirler alındı, kahveler içildi, bahçeden tohumluk biber toplandı. Eh artık gitme zamanı. 15-20’dk kadar sonra Stellenbosch’dayız. Güzel bir yere benziyor zaten çok gezecek bir vakit yok gibi. Arkadaşlar kahve içmeye giderken biz kilise caddesinde gezelim dedik önce kiliseye baktık kapısı kapalı dışardan fotoğrafını çektim aşağı doğru yürüyoruz. Tarihi hayli eski olan Hollanda Reform Kilisesi-En eski Ana kiliseymiş.

       Çok sıcak Allahtan yol boyu ağaçlık da gölgeden yürüyebiliyoruz. Çok fazla kafe var aslında sevimli bir cadde. Polis merkezinin önünden geçtik iki ev ötesinde sanat galerisi vardı bir grup arkadaş ziyaret edelim sanatçıyı da görelim dedik. Harika bir stüdyo ve eserler muhteşem. Bronz hayvan heykelleri bize bakıyor. Sanatçı Stephen Rautenback’i bilgi verirken iznini alarak görüntüledim.

       Sanatçı Stephen Rautenback aynı zamanda WordPress blog yazarı, elbette sevindim blogdaş yani…

       Stephen kendi sayfasındaki tanıtımıyla der ki; 1976’da Durban Güney Afrika’da doğdum. Port Elizabeth’teki Mandela Metropolitan Üniversitesi’nde üç yıl Güzel Sanatlar okudum. Ana dallarım Heykel ve Baskı resimdi.

       Heykel çalışmam hareket, ışık ve kompozisyon dinamiklerine olan bir hayranlığı yansıtıyor.

       İnsanların, hayvanların, kuşların ve su altı canlılarının heykel çalışmalarını yapmayı seviyorum.

       Hayvanlarda algıladığım duygusal hümanist içeriği, kişiliklerini, insanlarla ilişkilerini ve entegrasyonlarını ve değişen, doğal çevremizi keşfetmekten zevk alıyorum.

       Şu anda hayvan ve kuşların gerçeğe benzer çalışmaları aracılığıyla heykelimle kısa öyküler geliştiriyorum.

       Devamını sayfasını ziyaret ederek okuyabilirsiniz. Biz ilgisi için çok teşekkür edip ayrıldık. Biraz daha aşağıya inerken ağaç işleri satan dükkanlara bakındık. Şehrin belediye işçileri de kaldırımları düzenliyorlardı.

       Hava bunalttı caddenin en sonuna kadar gittik. Starbauck’ın gölgesinde soluklandık. İşçi kızlar parkta sohbet ediyorlardı az buçuk takıldık. Grupla buluşmak için birkaç sokak dolaşıp arabanın yanına geldik.

       Cape Town çok güzel bir şehir biz sevdik. Ben hep görürsen seversin derim. Öyle ama ve umarım dileyenlerin de yolu düşer. Yarın Güney Afrika’nın bir başka şehrine gideceğiz. Görüşünceye kadar sağlık ve sevgiyle kalınız. 💞💞💞

CAPE TOWN -2.Günün devamı

Cape Town’daki 2 günümüzün hayli yoğun olduğunu söylemiştim. Bana yazacak size de okunacak bir yazı daha çıktı. Tarih değişmedi elbette 27 Şubat 2023 öğlen saatlerinde Ümit Burnu’ndan ayrıldık geziye devam.

Bu kez Dünya’nın en yüksek feneri *Cape Lighthouse*a gidiyoruz. Aşağı yukarı 20 dakika sonra Cape Point Table Mountain National Park’ındayız. Yürüyerek çıkıldığı gibi fünikülerle de çıkılıyor. Bizler fünikülerle çıkacağız.  Alttaki fotoğrafta turistik eşya satış ofisi ve kafenin yanından bizim fünikülerle çıkacağımız yere kadar giden merdivenli bir yol ve çıkanlar görülüyor.

       Çok güzel geniş bir alan fotoğrafta görülen gişelerden bilet alıp fünikülere binerken Önder’i kalabalık olmadan aceleyle çekiyorum. Fünikülerin adına dikkat *Flying Dutchman*. 😁 Uçan Hollandalı.

       Manzara muhteşem ilk fotoğrafta meşhur Cape Point tepesi ve parka giriş yaptığımız yer. Füniküler’den indik (ikinci fotoğraf) ama yine de fenere gelmiş sayılmıyoruz, son fotoğraftaki gibi çok basamaklı birkaç merdiven bizi bekliyor. Eyvah diyorum bana çıkmak yasak. Ama işin ucunda dünyanın en yüksek fenerine çıkmak var, hem etrafı fotoğraflamalıyım haydi bir gayret. E ama hadi birlikte çıkalım.

       Neyse ki merdivenler bölüm, bölüm sağa sola bakarak çıkıyorum. İşte Atlantik Okyanusu ile Ümit Burnu ve aşağıda görülen koy Bartolomeo Dias Plajı. Sonsuzluk hissi veren okyanus karşımda. Çok sert olmasa da çok rüzgârlı bulutsuz bir hava, bembeyaz köpüklü dalgalar ve denizden hayli yüksektesin. En müthişi de koca bir kıtanın, Afrika Kıtası’nın en ucundasın inanılmaz bir duygu.

       Tarihi deniz feneri 9 metre yüksekliğinde, demirden yapılmış ve Cape Point Zirvesine 1860 yılında yerleştirilmiş. Rüzgâr çok fırtına olursa uçmasın diye kayalara cıvata ile sabitlemişler. İkinci fotoğraftaki direkte daha önce başka şehirlere olan mesafe tabelaları varmış. Şimdi gördüğünüz gibi aşk kilitleri buralara kadar gelmiş. Aşk her yerde…💘💝

       Fenerimiz denizden 249 metre yükseklikte. Vakti zamanında 2000 mum gücünde beyaz ışık veriyormuş. Denizden görülme mesafesi 67 km. (hayli kuvvetli). Çoğu zaman sis ve bulutla kaplı olduğu için birçok geminin kazaya uğramasına engel olamayınca fenerin işlevinin yeterli olmadığına karar verilmiş.

       Portekiz bandıralı Lusitania gemisinin 1911 yılında sis ve fırtına yüzünden fenerin ışığını göremeyip uçtaki kayalara çarparak batması bardağı taşıran son damla olur. Ardından yeni fener yapımına karar verilir. Yeni fenerin yeri bu kez Dias Point’tir, granit taştan yapılmış sadece fener kısmı beyaz boyanmıştır. Yüksekliği sis seviyesinden aşağıda, deniz seviyesinden 87 metre yüksektedir. Vakit kalmadığı için en uç kısma gidip yeni feneri göremedik.

       Fünikülere binerek aşağı inerken hediyelik eşya kısmında şu çerçevelerdeki tanıtımlar dikkatimi çekti. Özellikle ilkinde Bartolomeo Dias ile Vasco de Gama’yı anlatıyor. Ama üst başlık çok enteresan. Şöyle yazıyor; Afrika’nın deniz keşiflerinin Avrupa çağı, güçlü Türk İmparatorluğu’nun Doğu’ya giden kara yolunu kapatmasıyla 15. yüzyılda başladı. Bu Dias’ın ve daha sonra Hindistan’a giden bir deniz yolunu bulma amaçlı Portekiz seferlerinin katalizörüydü. 😁

       Görülecek başka bir şey kalmadığı gibi zaten vaktimiz de sınırlı aşağı iniyoruz. Biraz daha kalabilsek belki Güney Afrikalı hayvanlardan olan meraklı Dassie’yi görebilirdik. Kendisi adı üstünde meraklı bir dağ tavşanı. Ama iri bir fareye de benziyor arabada giderken görmüştük.

       Alışkanlığımdan vazgeçmedim bu kez de merdivenleri saydım 100 tane. Rehberime söyledim iki eksik saymışın 102 basamak olmalı yanılmıyorsam dedi. 😁 Otoparka geldiğimizde o çok tehlikeli olan yörenin kralı Babun tepemizdeydi. Hazırlıklı olduğumuzdan açıkta yiyecek yoktu, o da olmadığını anladı sadece bakındı yoksa çoktan üstümüze atlamıştı. 😅

       Arabamıza bindik yolumuz Table Mountain National Park’a dahil Simons Town’daki Boulders Penguen kolonisi. Park yerinde indik rehberimizi dinleyerek çalıların arasından ilerliyoruz. 

       Dünya’daki penguen kolonileri sayıca azdır ve eşsiz Afrika penguenlerini barındıran boulders’ta (anlamı kayalık demektir) bu kolonilerden biridir. Kara ile bağlantılı yani foklar gibi adada değiller. Arada gördüğünüz bu naylon bidon diyeceğim yapılar Penguenler için özel yapım yuvalardır. Bir iki fotoğraf sonra devam. İlk fotoğraf; Neredeyiz ve mavi çizdiğim de gittiğimiz yol.

       Mavi çizdiğim yolda gidiyoruz ilk kare Boulder Beach. İkinci karede kıyıdaki 2. plaj küçük plaj ama tabelada Middle Beach diye geçiyor. Her ikisinde de yüzülebiliyor hatta bazen penguen bile geliyormuş ama sürekli ikaz tabelaları var keskin dişleri nedeniyle kızarsa ısırabilir, dikkat ediniz diye. Son karede de yuvanın başında uyuklayan bir Penguen, ay çook güzel muhtemelen babadır. 😁 Fotoğraflardan görüleceği gibi kayalarla çevrelenmiş gayet korunaklı bir koy.

       Rehberimiz Barbaros Bey, İsteyenler daha yakından görmek için bilet alarak Penguenleri izleyebilirler dedi. Her zaman olduğu gibi Önder’im bana öncelik tanıdı. Gruptan da 4 arkadaş katıldı. İlk fotoğrafta görülen tahta iskele yoldan yürümeye çalışarak ilerledim, görünen deniz False Bay. Çok fazla rüzgâr var yerdeki kumları öyle bir savuruyor ki, saçlarım, üstüm, başım kumdan bembeyaz oldu. Penguenleri kayalar koruyor (üstelik 540 yıllık granit kayalar) ama bizi koruyan yok. İkinci karede Penguenlerin yaşamını anlatan tabela. Son kare fotoğraf makinamı saklayarak, kendimi de kayalara siper ederek en uca kadar gittim. Turistler dolmuş bile… O kadar para vermişim yani hem de Penguenleri torunlar için çekmem gerek rüzgâr, kum umurumda değil nasıl gitmem.

       1982 yılında iki çift penguen gelerek buraya yuva yapmış çoğalmışlar. 1983 yılında bu tahta korumayı yapıp insanları biraz olsun penguenlerden uzak tutunca, trol avcılığı da yasaklanınca penguenler en sevdikleri sardalye ve hamsiyle beslenip çoğalmışlar. Haliyle sayıları da 3000’e yakın olmuş. Penguenler siyah- beyazdır. Alt kısımdaki beyazlıkları su altındaki avcı düşmanları yanıltmak, üst sırt kısım siyah renk de havada uçan yırtıcıları yanıltmak için doğal kamuflaj oluyor.

       Anırma şeklinde çıkan sesleri nedeniyle önceden Jackass Penguen denirken sonradan sadece Güney Afrika’da üredikleri için isimleri Afrika Pengueni olmuş. Yazık nesli de tükenmek üzereymiş. Yuvalarını kumda yaptıkları gibi yapay yuvaları kullanmakta da yabancılık çekmezler. Aralık ayında üreme yoğundur. Sosyal yetiştirici oldukları için de koloni halindeler. Onların bebekleri için kreşleri oluyor. En azından denize açılma yaşına kadar gençlerle birlikteler.

       Tabelada yazılanları şöyle bir anlatayım. Yıllık tüy dökümü 21 gündür. Bu dönemde su geçirmezliklerini kaybederler. Bu 21 günlük sürede denize giremeyecekleri için aç şekilde karada mahsur kalırlar. Ama önlemini de alır tüy döküm öncesi şişmanlarlar.

       Kafatasına bitişik ter bezleri sayesinde beslenmeleri sırasında balıklardan ve deniz suyundan aldıkları tuzu dışarı atarlar. Oluşan bu konsantre tuzu da burun deliklerinden dışarı gagalarını silkeleyerek atarlar.

       Penguenler avlanmaya da gruplar halinde çıkarlar. Karadayken hantal ve yavaş olan penguenler 🐧 denizaltında balık kovalarken üstün tasarımları sayesinde 20 km’ye varan hızlarda yüzebilirler.

       Çok savunmasız sadece Afrika’da üreyen, üreme yeri de sadece Güney Afrika kıyıları ve denizleri ile sınırlı bu güzel kuşların geleceğine sahip çıkmak için 20. yüzyıla gelmiş, büyük gerileme yaşayan bizlerin küresel bir sorumluluğu vardır… Diye yazıyor.

       Kısaca özetledim turkuaz renkli deniz, renkli kocaman kayalar ve penguenlere bu kadar yakın olmak, onların birbirleriyle sosyalleşmesini izlemek inanılmaz keyif verdi. Belgesellerde çok izledim ama yakından tanık olmak bambaşka… 🐧

       Hepsi bu kadar rüzgâr kumları savurup makinamı da bozacak diye korkup dönüyorum. Yolda başka yuvalar da gördüm unutmadan yazayım.      Penguenlerin kuluçka süresi 65 gündür. Erkek ve dişi sırayla yumurtaya bakar, ısıtırlar bu sürede bir şey yemezler. Bebek yumurtadan çıktıktan sonraki 60 günde bebek tüyleri dökülür yerini su geçirmeyen gri-mavi tüyler alır ve artık okyanusa açılabilirler. Alttaki ilk fotoğrafa tıklayınca fark edebilirsiniz renk değil de tüyler kabarık şekilde. Bir veya iki yıl sonra bu tüyleri de döküp yetişkin siyah-beyaz görüntülerine kavuşurlar.

       Grupla buluşma yerimize giderken birkaç fotoğraf daha çektim. Bu arada hediyelik eşya satan yerlere uğradık. Önder, küçük yerel kızların dansını videoya almış eklerim.

       Bu kırmızılar giymiş güzel kızları izlemek gerek teşekkürler Önder’im…

       Boulders zaten Simons Town kasabasın ait bir bölge. Barbaros rehberimiz şehrin içine gidelim acıkanlar bir şeyler yer bir kısmınız da gezer dedi. Evet Simon Town Boulders’a gelmeden önce tepeden seyrettiğimiz Güney Afrika Donanması *Simon’s Town Deniz Üssü*nün bulunduğu güzel bir kasabadır. Tarihi çok eskilere dayanır neredeyse iki yüz yıl deniz üssü ve limanı olmuştur.

       Simons Town adını bölgenin ilk valisi Simon Van Der Stel’den almış. Liman ilk önce 1741’li yıllarda sömürgeci Hollanda Doğu Hindistan Şirketinin gemilerine, dışardan gelen ticaret gemilerine ve balina avcılarına da sığınak olarak hizmet etmiş. 200 yıllık tarihinde sonra Kraliyet Donanması’nın limanı olmuş. 1957 yılından beri de Güney Afrika Donanması’nın üssü olarak hizmet veriyormuş. Denizcilik açısından önemli bir liman kentidir. Cape Town’dan başlayan Güney Treni’nin de son durağıdır.

       Rehberimizin yönlendirmesiyle gezmeye başladık zaten çok küçük bir kasaba. Binaları görünce aklıma hemen western filmlerindeki kasabalar geldi hani çatıları çok değişik, üçgen vari. Kasabanın tüm tarihi St. Georges Street’te biz de cadde boyunca gidiyoruz. Fotoğraftaki British Otel’de diğer yapılar gibi Victoria dönemi mimarisini koruyarak restore edilmiş tarihi bir yapı.

       Az ilerimizde caddenin solunda ağaçlıklı yer meşhur Jubilee Meydanı’ymış. Fotoğrafta yerlilerin turistik eşya satış tezgâhları var. Görüldüğü gibi çok da büyük bir meydan değil.

       Alttaki fotoğrafta görülen yazıyı çektim ama bir de bana sorun, adamların bakışlarından tedirgin oldum makinam da kocaman. Öyle ki önümdeki köpek heykelini bile çekmeyi unutmuşum *Fotoğraf Web’den alıntıdır* paylaşayım. Donanmanın maskotu Danua cinsi köpek. Adı *Able Seaman Just Nuisance *. Ama hikayesini öğrendim.

       Just Nuisance Simons Town’daki deniz işletmesinin başkanının köpeğidir. İşletmeyi ziyarete gelen donanmanın askerleri henüz çok küçük olan köpeği çok sever ve her gelişlerinde onu yedirir, gezdirirler. Büyüdüğünde de nerde üniformalı görse peşlerinden gidip geminin içine kadar girer güvertede boylu boyunca yatarmış. Danua cins olarak zaten çok iri olduğu için gelen gidenin güvertedeki hareketine engel olur. Askerler artık sıkıntı olmaya başladın *Just Nuisance* demeye başlayınca da adı Just Nuisance olarak kalır.

       Zamanla onlarla trene binip Cape Town’a bile gider olmuş. Ama tren kondüktörü kızar, sahibinden köpeğini trenden uzak tutmasını ya da onun içinde bilet parası ödemesini talep eder. Yolcular, askerler ve yerli halk karşı çıkar. Tren şirketi olayı Donanma komutanına kadar şikâyet edince komutan olayı çözer. Ve Just Nuisance’yi donanmaya kaydeder yıl 1939, Just Nuisance artık donanmanın ilk ve tek resmi üyesidir. Ve evet askerler gibi ücretsiz tren kartı da olur… 😁

       II. Dünya Savaşı’nda askerlerin moral kaynağı olur ve Able Seaman-sıradan bir denizciyken *Ordinary Seaman* usta denizciliğe terfi de eder. 1944 yılında geçirdiği kaza sonrası iyileşmeyince uyutulmak zorunda kalır. Red Hill’deki mezarına askeri törenle gömülür. Kısaca böyle her zaman insanlar şanslı olacak değil ya…

       Meydanın denize inen kısmına yöneliyoruz. Arkadaşlar Fish&Cips yemek için Berthas restorana gitmişlerdi. Bizde aşağı Bordwalk’tan giriş yapalım ve inip iskeleye doğru gidelim. İlk fotoğraftaki güleç insan telden sanatsal işler yapıyor.

       İskele sakin genç bir çift var. Alttaki fotoğrafta solda görülen ağaçlıklı yer Jubilee Meydanı. Yunusları ve balinaları izlemek için düzenlenen tur motorları da buradan kalkıyor.

       İkinci fotoğrafta yazılanlar; Dünya çapında bilinen 80 deniz memelisi vardır. Balinalar ,yunuslar, ve balıklar. Güney Afrika kıyı şeridinde yunus nüfusu çok değil ama Balina nüfusunun %63’ü burada bulunuyor. False Bay’de gerçek kambur balinalar-Bryde balinaları ve şişe burunlu yunuslar ve esmer yunuslar görülür.

       Okyanusların Apex yırtıcıları, orka veya katil balinaları da nadiren de olsa buralarda görülürler. Bu muhteşem memelileri görmek için tekne veya turla yaklaşmak izne tabidir. Bakımları eğitimleri vs. için izinli tek firma biziz diyor tabelanın izahını da yapmış oldum….

       Vakit tamam haydi devam. 😊 İskeleden yukarı çıkıyoruz, St. George’s caddesinde bir tur yaparken gördüklerim. Son karedeki maviş araba Çin yapımı Haval-Jolion Hybrid rengi de pek güzel. Karşıya geçtik, arabanın arkasında gördüğüm duvar resimlerinde ne var bakalım dedim. İlk fotoğraf İngiliz elçiliği sanırım bina çok güzel. Sonra duvardaki çerçeveli resimlerden buranın vakti zamanında Donanma Amiralinin evi olduğunu anladık. Ama görünüşü sanki polis karakolu gibiydi çekmedim.

       Alttaki ilk fotoğrafta Afrikaans yazısı ile unutmuyoruz yazıyor. Çini işlemeli bir banktı ve Jubilee Meydanı’nda görmüş çekmiştim. Ne anlatmış olduğunu buradaki duvar resminde görünce öğrendim. Fotoğraflarıma hep tıklarsanız büyük olur görülür. Apartheid dönemini anlatan bu resimde 1967 diyor. Evlerinin önünde oynayan çocuklar 1 Eylül 1967’de zamanın hükümetinin kalkınma programına göre burayı Barrack Caddesini *Beyazların Bölgesi* ilan etmesiyle zorla evlerinden kopartılmışlardır. 1971 yılına gelinceye kadar Simons Town nüfusu yarı yarıya inmişti artık cıvıl ,cıvıl çocuk sesleri yoktu diye anlatıyor.

       Caddede çok güzel antikacılar, mücevher dükkanları ile böyle tasarım dikiş yapıp satan bir yer vardı bu güleç kızı iznini alarak çektim.

       Simons Town güzel bir kıyı kasabasıydı bence tam emeklilere göre sakin. Ama False Bay Balinaları ve yunuslarını görmek için turlar düzenleniyor yani aktivitesi bol yerlerden deniyor. Ben sevdim ama yaşayamam beyazları sevmiyorlar. Haksız da sayılmazlar. Seyredilesi güzel bir grafiti bırakıyorum size. Görsel- Önder Kaplan’dan. 💞

       Cape Town henüz bitmedi. 3. günümüzde görüşünceye kadar sağlık ve sevgiyle kalınız. 💞💞💞

CAPE TOWN-2.Gün

       Güzel geçen bir günün ardından Cape Town’daki ikinci günümüzdeyiz. Günümüze -Bugün programımız yoğun olacak diyen değerli rehberimiz Barbaros Kotoğlu’nun güleç yüzüyle başlıyoruz.

       Şehir merkezinden geçiyoruz şehir uyanmış. Güzel binalar ve hemen kapılarının dibinde evsizlerin çok olduğu bir caddeden geçiyoruz. 🤷‍♀️ Sağ tarafımızda Signal Hill tepesi var. Önceki yazımda bahsetmiştim Signal Hill yani sinyal tepesi adı üstünde gemilere top atışı vs. ile sinyal yollanan bir tepe. Günümüzde hala aktif ama sadece pazar günleri saat 12:00’de top atışları yapılıyor, vakit olsa gün batımı ve Cape Town’ı seyretmek harika oluyormuş. 

       Yolumuz Bantry Bay’a doğru iken şu güzel evin tepesinden Signal Hill’den sonraki tepe *Lion’s Head* göründü. Masa Dağı’na çıktığımızda daha güzel görünecekmiş şimdilik bu kadar görelim.

       Ardından sol tarafımızdan harika bir manzara göründü. Rehberimiz Cape Town’ın yazlık bölgesi genel anlamda da zenginlerin yaşadığı Atlas (Atlantik diye de anılıyor arada öyle yazabilirim) Okyanusu’ndaki plajlar bölgesi. Şu manzara nasıl güzel. Arkadaki dağ sırası Twelve Apostles-Oniki Havari dağları ve aşağıdaki plajı da aynı ad ile biliniyor. Biraz yukarıdan dolanarak aşağıya iniyoruz. 

       Bulunduğumuz yer Clifton bölgesi diye geçiyor. Bölgenin bembeyaz kumlarıyla ünlü 4 ayrı plajı varmış. Görmek için paralel yoldan ve daha geriye gitmek gerekiyordu. Özellikle zenginlerin yaşadığı en lüks bölgeymiş. Neyse şimdi geniş ve güzel bir yola indik; Victoria Road ve tabelada Camp’s Bay bölgesinde olduğumuz yazıyor.

       Önce Glen Beach’den geçiyoruz. Zaten hepsi yan yana kardeş koylar. Glen Beach rüzgarının güzelliği ile sörfçülerin mekânı. Plajda yüzmeye izin verilmiyormuş. Ayrıca suyu da hayli soğukmuş. Bizim Akçay kadar var mı? diye sordum Barbaros Bey, oo daha soğuk dedi. 10-12 bazen 8 bile oluyormuş. Ama kışın iki kat daha sıcak olur dedi. Gerçi okyanusun suyu hep soğukmuş. 

       Zenginlerin kiraladıkları yazlık evlere bungalov diyorlar hayli de pahalı, kişi başı 8500 R ödeniyor sayıca da çok azmış. Yolun altında kaldığından göremedik. Arabadan inmeyince hareket halinde çektiğim(iz) fotoğraflara bakalım yine de çok güzeller. Sağ üstteki küçük karede görülen toplar. *korsanlara karşı kullanılmış olabilir* 🤷‍♀️ 

       Hemen yandaki körfez ve plajı Camp’s Bay upuzun bir kumsala sahip. Çok da güzel kumları var, denizin rengi harika zaten mavi bayraklı. Körfezde gel-git olayı çok akıntı da fazla olduğundan iyi yüzme bilinse bile tehlikeli olabiliyormuş. Ayrıca köpek balığı🦈 riski de cabası. Sörf🏄‍♀️ ve yamaç paraşütü bölgenin özelliği.

       Camp’s Bay yerli halk için Afrika’ya özgü piknik yapıp mangal yakmak için en popüler yerlerden biri. Pahalı bile olsa turistlerinde rağbet ettiği sahil şeridi.  Çevre lüks lokanta ve kafelerle çevrili, Hard Rock kafe gözüme takılanlardan. Bildik tatil bölgesi ve yazlıklar. Bakalım sahilden gözüme takılanlar. Cape Town Water Front girişindeki Afrika Çağdaş Sanat müzesi Zeitz MOCAA’da gördüğümüz Güney Afrikalı sanatçı Marco Oliver’in metalden diğer bir yapıtını Camp’s Bay’da görmek hoş bir sürpriz oldu.    

       Victoria Bulvarı’ndan devam ediyoruz. Tabela bize Hout Buy M6 dan devam derken halk için yapılmış bir havuzu da görmüş olduk. Yol çok uzun sayılmaz 15 dakika sonra Hout Bay’dayız. Hout, Flemenkçe ahşap demek koydaki tüm yapılar da ahşaptan olunca da körfezin adını Hout olarak kullanır olmuşlar.

       Küçük kıyı ilçeleri hep sevmişimdir görünce bayıldım. Marinada yelkenli lüks yatlarla dolu, bu nasıl bir zenginlik ya da Afrika’da hayal ettiğimiz fakirlik diye de düşünmeden edemedim. Hep söyleriz görmeden, yaşamadan bilinmiyor. Hout Bay körfezinin sahili de hayli geniş ve çok güzel incecik kumlu öyle ki, rüzgarda uçuşuyorlar.

       Motora bineceğimiz yere yürüyorum etrafta balık lokantaları, kafeler var ama benim gözüm hemen yerel eşya satan standlara kayıyor. Benim için alışveriş değil fotoğraf çekimi önemli. 📸 Ama rehberim dönüşte boş zaman vereceğim çekersin dedi. Ben yine de Önder’in fotoğrafını gişenin önünde fiyatlar ve motor görülecek şekilde çektim. Bizi özel müzikleri eşliğinde bir grup yerli müzisyen yolcu etmeye geldi etraf şenlendi.

       Kıyıdan ayrılmaya başladık. Dubalara sere serpe yayılmış güneşlenen fok balıklarına bakın işte biz onların kolonilerine gidiyoruz. Karabataklarla arkadaşlık eden balıkçıların beslediği foklar olsa gerek az önce kıyıda gördüm dönüşte bakarım dedim. Evet dünyanın en büyük fok kolonisi olan Duiker adasına gidiyoruz. Motordan görüntüler.

       Motorumuz hızlı yol almak için olsa gerek ya da kayalık da olabilir kıyıya pek yakın gitmiyor. Ama inanın sanki sandalda gibi çalkalanıp duruyoruz. Rüzgar evet çok fazla. Çekebildiğim kadarı ile Hout kasabasının evleri göründü, ilk fotoğrafta duvarlarına çok da güzel grafiti yapmışlar. Ama yine de bazı evlere yüksek demir korkuluk yapıp tellerle de çevirmişler. Yani yerlisi de olsanız güvenlik had safhada olmalı. Biz henüz ters bir durumla karşılaşmadık ama kaldığımız otele bile iki güvenlikli kapıdan geçip girdik. Gerçi gündüz aleni bir durum söz konusu değilmiş. 2. fotoğraftaki köşeyi dönünce 3. fotoğraftaki tepe daha iyi gözüktü. Haydi bakalım mı?

       Biraz daha gidince karşımıza çıkan manzara ve Duiker adası…

    Motor aynı ceviz kabuğu gibi sallandıkça fotoğraf çekmeme de engel oluyor. Rüzgâr hayli kuvvetli elbette açık deniz yani koskoca Okyanus bu makinayı çarpmayayım, denize düşmeyeyim diye sıkıca demire tutunup çekmeye çalıştım. Denize düşersem köpekbalıklarına yem olmam işten bile değil. Burası bir koloni yani sayıca hayli çok Fok olunca Köpekbalıkları da çok oluyormuş. Bu kadarcık bir ada etrafını dolaşıp döneceğiz. Fotoğraflarda göreceksiniz çoğu güneşleniyor.

Elbette en güzel yanı onları doğal ortamlarında gözlemlemek. Birbirleriyle kavgalarını izlemek arada suya atlayıp sırt üstü yatmaları çok keyifli. İşte bir örnek.

       Henüz hiç köpekbalığı görmedik ama etrafta başka turist motor ve botları var. Biz ada turunu bitirdik dönüyoruz çok değil anca 2o dakika kadar olmuş. Bir o kadar da dönersek çok bir zaman sayılmaz. Hoş Barbaros rehberim bugün program çok dolu demişti. 

       Hout Bay’a döndük bizi yine aynı müzisyen grup karşıladı. Ben doğru otantik tezgahlara. Renklerin güzelliğine bakınız. El işçiliği süper ve çoğu ahşap işlerin hepsi tik ağacından yapılmış.

       Önder tezgahlara baka dursun ben fok terbiyecisini gördüm oraya koşuyorum. Grup arkadaşım adamla konuşurken ben sürekli çekiyorum. Adam balık vererek kendisini ses ve görüntü olarak taklit etmesini öğretmiş. İyi ama fok sanki hasta gibiydi. Unutmadan buradaki fokların cinsi kürklü fok. Duiker Adasında pek belli olmuyordu ama fotoğrafta belli oluyor. Ve fotoğraflara lütfen tıklayarak bakınız. 

       Midibüsümüze bindik Hout Bay körfezini karşıdan görecek şekilde harika manzaralar eşliğinde kıvrıla, kıvrıla gidiyoruz. Barbaros rehberimiz güzel bir yerden granit kayalar üzerine yapılmış Chapman’s Peak yolundan geçeceğiz dedi. Yol çok virajlı sadece 9 km ama yüzün üzerinde virajı varmış göreceğiz. Güzel bir seyir yerinde durduk manzara muhteşem, Hout Bay’dan hemen sonraki koy burası. Granit kayalardan örülmüş duvarların kıyısından yolun karşısına geçtik. Aşağıda görünen uçsuz bucaksız sahil Noordhoek Plajı. Önce granit kayaları görelim. Bu güzel Chapman’s Peak yolu bisikletçilerin de gözde rotalarındanmış.

       Noordhoek Beach çok güzel ama kumsalı çok geniş şahsen o kadar yürüyüp de denize girmem. Ayrıca çok sığ ve belki de köpekbalığı vardır. 😁Fotoğrafı özellikle tek koyuyorum işaretlediğim yerde 123 yıllık gemi iskeleti var. 1898 yapımı bir İngiliz yelkenli gemisi adı Kakapo.

       Kakapo 1900’lü yıllarda ilk yolculuğuna İngiltere’nin Galler bölgesinden başlamış. Avusturalya’ya Sidney’e gidiyorken Cape Town’da bir mola verir sonra güneye Hout bay’a doğru yoluna devam eder. Körfeze yaklaştığında fırtına artar ve gemiyi Champman’s Bay’ın iyice güneyine doğru sürükler. Yani altta fotoğrafını paylaştığım Noordhoek açıklarındayken. Kaptan tamam burası Camp Point diye düşünür dümeni sahile kırar ve gemi hırçın dalgalardan kurtulsa da kumsala gömülmekten kurtulamaz… Zira kaptan yanılmıştır burası Chapmans Peak’tir Cape Point değil.

       Uzun uğraşlar verilse de gemiyi yüzdürmeyi başaramazlar. Şimdi yılların rüzgarı, kumu ve dalgaların aşındırmasıyla sadece kazanından bir parça ile gövdesinin parçaları kalmış. 

Bu güzel yoldan devam ediyoruz. Manzaralı bir güzel yer daha buyrun fotoğraf çekenler diyen Barbaros rehberimizi dinledik. Aşağıda görülen sahil kasabası Simon’s Town çok eski bir tarihe sahiptir ve Güney Afrika Donanması’nın en büyük üssüdür. Manzara şahane.

Simon’s Town’ı daha sonra ziyaret edeceğiz önce yolumuz Cape of Good Hope. Geçtiğimiz yerler tümüyle Ümit Burnu Doğa Koruma alanı *Cape Of Good Hope Natura Reserve *dır. Etrafta çok fazla Babun (bir cins çok yırtıcı maymun🐒) göreceğiz ama arabadan inmek yok dedi. 🤫😁 Yoldan görüntüler; köylü bir aile evi, babunlar ve özel bir devekuşu çiftliğinden bir enstantane…

       Cape Point’ten devamla sonunda Cape Of Good Hope giriş kapısındayız biletler alınıyor ve eski adı Fırtınalar Burnu olan, şimdiki adı *Ümit Burnu- Good Hope*a gidiyoruz. İlk karede sörfçüler var, Ümit Burnu’na gelmeden önce küçük körfezde, ikinci kare zaten giriş ve ücret ödeme gişeleri. Ümit Burnu’na hemen de gidilmiyor yine 1 km mesafe var gibi. 

       Ümit Burnu- Cape of Good Hoop- aslında hemen söyleyelim; Güney Afrika’nın en güney ucu burası değil. Burası GÜNEY AFRİKA’NIN *EN GÜNEY BATI NOKTASI* Evet Güney Afrikaya ayak basan Portekiz’li kaşif Bartolomeo Dias‘ın keşfedip adını Cabo des Tormentas *Fırtınalar Burnu* diye adlandırdığı burun burası.

       Ama AFRİKA KITASI’NIN EN GÜNEY UCU- Cabo das Agulhas* İğne Burnu* dur ve 55 kilometre daha güneydedir. 

       Evet maden Bartolomeo Diaz dedik biraz tarihten bahsedelim. Ucu yine bize dokunuyor. 😉 1453 yılında Fatih’in İstanbul’u fethetmesiyle Avrupa’nın ipek ve baharat ticareti yaptığı Hindistan’a ulaşan yolu da sekteye uğramış. Avrupalılar Hindistana denizden ulaşmanın yollarını aramaya başlamıştı. Özellikle denizcilikte önde olan Portekizliler defalarca Afrika kıtasını aşmayı denemişti. O yıllarda ticaret yollarının bir kısmı denizden, bir kısmı da karadan geçiyor. Sonuçta tüccarların tüm Ortadoğu ülkelerini aşarak gitmeleri gerekiyordu ki bu da onlara çok zaman kaybettiriyordu.

       Sonunda Bartolomeo Diaz 1467 yılında bu iși hırs yapan Portekiz Kralı II. Joao’un (İngilizce John demekmiş) emriyle Lizbon’dan denize açılır. Yönünü kaybetmemek içinde kıyıya paralel gider. Afrika kıtasının bir tarafı Atlas Okyanusu diğer tarafı Hint Okyanusu’dur. Diaz en Güneybatı uca geldiğinde fırtınaya yakalanır rotadan sapmamak adına mücadele ederken gemiyi parçalama riski doğar ve mecburen rotasını bilemediği bir yöne çevirir.

       Çok şanslı olan Dias’ın yönü okyanustaki dairesel bir akıntı olan (sıcak su Agulhas-Soğuk su-Benguela) birleşimi ile değişir ve farkında olmadan kendini Hint Okyanusunda bulur. Diaz o çok aranan deniz ticaret yolunu burnu geçerek 1488 yılında bulmuş olur. Ve yaşadıkları fırtınalı günler nedeniyle Dias Güney Afrika’nın bu Güneybatı ucuna Cabo das Tormentas *Fırtınalar Burnu* adını verir. Ancak Portekiz kralı bu ismin tüccarları korkutup Hindistan’a gitmekten caydıracağı düşüncesiyle fırtınalar adını *Ümit Burnu* olarak değiştirir. 

      Artık Ümit Burnu’ndayız fotoğraflarda görüldüğü gibi her taraf kızılın tonlarında renkli taşlarla dolu ve insanlar tırmanıp denizi izliyor.

       Evet tam 10 yıl sonra 1498 yılında yine Portekizli kâşif Vasco Da Gama Ümit Burnu’nu aşarak hedefindeki Hindistan’a ulaşır. Avrupalılara deniz ticaret yolu açılınca da söz sahibi onlar olur. Çok uzun bir süre en hareketli deniz ticaret yolu olmuştur ama zamanın korsanlarını da yaratmış olur. Elbette ipek ve baharat yolu önemini, Osmanlı İmparatorluğu ile İran da ticaret alanındaki üstünlüklerini kaybetmiş oldular. Ne zaman Süveyş kanalı açıldı işte esas o zaman Hindistan’a ticaret yolu kısaldı ve Ümit Burnu’da önemini kaybetti.Şimdilerde bu deniz ticaret yolu bazı yat yarışlarının rotasına dahil edilmiş.

       Bir kısım turistte yaya yolunu takip ederek deniz fenerine gidiyorlar. Yol uzun biz midibüsle gideceğiz.

       Bir de güzel efsanesi var *Uçan Hollandalı* yukarda bahsetmiştim, Atlantik Okyanusu ile Hint Okyanusu’nun buluştuğu bu yerdeki fırtınaya sebep olan akıntılar var. Doğudan gelen sıcak su Agulhas akıntısı ile Kuzeybatıdan gelen soğuk su Benguela akıntısıdır. Bu akıntıların oluşturduğu korkunç fırtınalar birçok geminin de enkaz haline gelmesine sebep olur. Zaman içinde enkazların yine fırtınalar nedeniyle kaybolması, insanların ufukta görülen dumanlı göz yanılmasını kaybolan hayalet gemi sanmaları hala popüler olan *Uçan Hollandalı* efsanesini doğurmuştur. 

       Mitolojik hikayesi; Uçan Hollandalı *De Vliegende Hollander, Flying Dutchman* 17. yüzyılda denizci efsanesinde adı geçen yine hayalet bir yelkenlinin adıdır. Yelkenlinin Hollandalı olan kaptanı *Van Der Decken* Ümit Burnu’nu geçmeye çalışırken fırtınaya yakalanır. Mürettebatın geri dönelim uyarılarına kulak asmaz tabiri caizse *bu yolda ölmek var, dönmek yok (haşa) Tanrı bile yolumdan döndüremez* deyince ve bir daha yelkenliden haber alınamayınca yelkenlinin tanrının lanetine uğradığı ve sonsuza kadar okyanusta dolaşacağına inanılır. Öyle ki, fırtınalı havalarda ufukta görüldüğü bile söylenir. 

       İlk kayıtlı belge olarak 1795 yılında George Barrington’un* Botanik Koyuna Seyahat* adlı eserinde yeralır, sonra Thomas Moore’un bir şiirinde bahsi geçince de İngiltere’de hayli popüler olur. Yine ilk kez 1835 yılında bir İngiliz gemisi Uçan Hollandalı yelkenlisini gördüğünü rapor eder. Ardından İngiliz Kraliyet Donanması hayalet yelkenliyi gördüğünü resmi kayıtlara geçirir. Ve o yıllarda Alman besteci Richard Wagner’de Uçan Hollandalı’dan esinlenerek aynı adlı bir opera bestelemiştir. *De Vliegende Hollander*

       Ve işte biz de Ümit Burnu’nda olduğumuzun belgesini de buraya ekleyelim. Çok enteresandır tabelanın bir görevlisi var herkesi sıraya sokuyor sonra elinden telefonunu alıp onları çekiyor. Bizim Barbaros rehberimiz ben çekerim dedi ve fotoğraf Barbaros rehberimin objektifinden bu vesileyle kendisine tekrar teşekkür ederiz. 🥰 Evet Cape Town’a gelip, Ümit Burnu’na uğrayıp da fotoğraf çektirmeyeni Güney Afrika’ya gelmiş kabul etmiyorlar. Kesin bilgidir. 😁 🥰

     Cape Town 2. gününde program yoğun demiştik. Daha gidilecek, görülecek harika yerler var. Siz benden ayrılmayın. Biz bir yemek molası kadar ara verip hemen gelelim. Cape Town 2. gün devamda görüşünceye kadar sağlık ve sevgiyle kalınız. 💞💞💞

*Cape Town* 1.Gün

Merhabalar, yaptığımız gezilerde yıl olarak artık günümüze geldik ve yine sizlerleyim. Malum koronalı yılları geride bıraktık sayılır. Kolay değil dolu dolu tam üç koca yıl hem de yasaklarla dolu. Nihayet 2023 yılına geldiğimizde şu sıkıntılı ortamdan kurtulalım diye araştırmalara başladık. Her zamanki gibi Önder’in önderliğinde 😌 yine güzel bir tur şirketi olan Ejder Tur ile Büyük Afrika Turu’na yani Güney Afrika, Botswana, Zambiya ve Zimbave’yi kapsayan 12 günlük 4 ülke gezisine katılmaya karar verdik. Önceden Afrika kıtasında gezdiğimiz tek ülke FAS idi.

Korona hala bizim için tehlikeli sayılırken Afrika’nın başka tehlikesi olabilir miydi? Evet konu endemik hastalıklar için gerekli olan aşılardı. Biz her türlü covit aşısını olduğumuz için yine de kesinlikle maske takarız 😷 ama gerekli olan aşıları ki bunlar; Sarı Humma, Sıtma vs öğrenelim ona göre yaptıralım dedik. Seyahatsağlığı.gov.tr den öğrendik ama yine de Kuşadası’ndaki merkezine uğradık. Şubat 2023 itibariyle gideceğiniz 4 ülkede de salgın raporu yok isterseniz yaptırın denince vazgeçtik. Ama Sıtma’ya karşı gerekli ilaçları her ihtimale karşı alın dediler. Önder hemen henüz turdan dönmemiş olan muhtemel rehberimize danışalım dedi. Rehberimizi öğrendik, Barbaros Kotoğlu’na ulaştık kendisi zaten Güney Afrika’da yıllarca yaşamış (çok deneyimli ve başarılı bir rehbermiş ki, öyle) siz bilirsiniz ama bana sorduğunuz için söyleyeyim gerek yok deyince hem de karaciğerimizi yormamak adına sadece ağrı kesici ve sinek kovucu spreylerle gitmeye karar verdik. Türkiye Covid-19 aşı sertifikamızın çıktısı alındı. Çok heyecanlıyım. 💃💃💃

Bizim yeşil pasaportumuz var ama zaten Güney Afrika Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarından vize istemiyor. Pasaportunuzun seyahat tarihinizden itibaren 6 ay geçerlilik süresi olması yeterli. Hazırlıklar başladı ve her zamanki gibi İstanbul çıkışlı olunca torunları da görme fırsatı çıkmış oldu. Evet gün geldi tarih 24 Şubat 2023 ve Türk Hava Yolları ile Güney Afrika’nın ikinci başkenti sayılan Cape Town şehrine uçmak üzere İstanbul Hava Limanındayız. Uçuş saatimiz 01:50 ama her zamanki gibi çok erken geldiğimiz için çevreyi biraz gezdik. Havalimanı bakalım bu kez hangi sanat dallarına ev sahipliği yapmış.

Gördüğümüz bu eserlerin çoğu kullanılabilir her türlü obje ile yeniden yaratılmış. Üstteki son fotoğrafta görünen eserin yanındaki açıklamada artık parça kumaşlardan ticari adı *denim* bizim bildiğimiz adıyla kot kumaşından yapılmış, sanatçısı Deniz Sağdıç yazıyor… Bu sanat dalına kısaca sürdürülebilir sanat akımı deniyor. Çok başarılı buldum.

24 Şubat Cuma günü THY kontuarlarında bize eşlik edecek rehberimiz Barbaros KOTOĞLU ile tanıştık. Uzun yıllar Güney Afrika’da yaşamış çok güleç ve işlerimizi kolaylaştırmak için koşturan güzel insan. Çok da bilgi aktaracağından emin oldum daha da çok sevindim. Grupla da tanıştık toplam 20 kişi anca varız, zaman su gibi geçti saat 01:00, tarih de 25 Şubat oldu bile.

THY’ları ile gecenin bir yarısı 01:50 de başlayan seyahatimizin ilk ayağı olan Cape Town’a uçmak üzereyiz. Hayret edilecek bir şekilde uçakta tek boş koltuk yok. Yol uzun toplam 11 saatlik bir uçuş dolayısıyla gecemiz uçakta geçti ve 25 Şubat 2023, saat 11:45’te Cape Town Havalimanı’ndayız. Bizi güzel bir pano karşıladı.

Güney Afrika ülke olarak kendini hep medeniyetin doğduğu yer olarak gördüğü için halkı da Cape Town’ı *Mother City* Afrikan’nın anası yani ana şehir olarak sayar. Havalimanının içinden görüntüler, her şey süper güzel. Dev bir akvaryum ile insanlar okusun diye kütüphanesi bile var. Şehir kendini *Dünya’nın şarap başkenti* olarak da lanse etmiş bakın… 🍇🍇🍇 Ki Barbaros rehberim göreceksiniz üzüm bağları ile dolu bir şehir sizlere göstereceğim dedi.

       Hayli büyük bir havalimanı çıkışa kadar döne döne gittik, nerdeyse başımız dönecekti neyseki rehberimiz sayesinde fazla uzun sürmeyen işlemler sonrası bizi bekleyen midibüse bindik. Kalacağımız otel Waterfront denen Cape Town’ın merkezinde 4 yıldızlı Capetonıan Hotel. Otele gitmeden önce döviz işini halletmemiz gerekti ve nihayet merkezde Cape Town’dayız. 

       CAPE TOWN; Uzun yıllar ve bence hala insanları sömürülen ve köle gibi ucuza çalıştırılan ülkenin, Güney Afrika Cumhuriyeti’nin bilinen üç başkentinden yasama görevini üstlenen şehri. Tarihi ile de en eski liman kenti. Yüksek dağlarla çevrili düz bir ovada kurulmuş. Bilinen ilk yerli halkı Khoi ve San kabileleri ancak net ve yazılı bir tarih olmadığı için hangisi önce yaşamış bilinmiyor. Sadece onların da buraya göç ile geldiğine inanılıyor.

       Halkın çoğu Hristiyan az bir kısmı Müslümandır. İngiliz, Fransız ve Hollanda tarafından yönetildikleri dönemden kalma 11 dil kullanıyorlar. Yazışma dili resmi olarak İngilizce. Ama Hollanda aksanıyla konuştukları bir de Afrikaans’ca var. 

       Bilinen en eski tarihi, bulunan 600 milyon yıllık fosillerden 😳 ve taşların yapısından, yaşamla ilgili bulgular da Masa Dağı’ndan çıkarılmış. Volkanik bir kıta olan Afrika denizinden yükselen bir yarımadadır. Cape Town’da Cape yarımadasında kurulmuştur. İçilebilir efsane kaynak suları var. Ara ara tarihinden de bahsedeceğim. 

       Merkeze doğru giderken güzel bir bina gördük; Civic Center-Halk Merkeziymiş. Ön yüzdeki yoldan bile görülen mural-duvar resmi var ve görülen kişiler fotoğrafın solundaki Desmond Tutu sağdaki Nelson Mandela. Her ikisi de Güney Afrika tarihinde yer almış önemli adamlar ve Nobel Barış Ödüllü kişiler. Bakalım, otobüsten ama olsun iphone iyi iş çıkarıyor gibi. 😉 Şehir güzel, insanlar sürekli hareket halinde ve her yerde bir şeylerin pazarı var.

       Döviz bozdurma işi için şehir merkezinde bir yere geldik. Döviz bürosu değil otantik eşyalar satan güzel bir butik ama aynı döviz bürosu gibi çalışıyor. Yerel para birimleri Güney Afrika Rand’ı. (ZAR) Ama dolar da geçiyor olunca biz almadık zira bitiremezseniz elinizde kalıyor. Neyse benim dikkatimi hemen yanındaki art galeri çalışanı ile yoldan geçen güzel Afrikalı gençler çekti. Fotoğraflara tıklayıp bakmanızı öneririm. ☺️ Yakın çevrede hemen bir kilise gördüm fotoğrafını çektim. Çevresi pazar yeri gibiydi ki, meşhur Long Market’miş ama bakamadık hemen otele gitmeliydik. Bir koşu kapısına kadar gidip tabelasından kilisenin İngilizlerden kalma Metodist (Hristiyanlığın Protestanlık mezhebine bağlı manevi bir düşünce sistemi) -İsa’ya adanmış bir kilise olduğunu öğrendim. Bakınız.

       Bir saatlik otel molası sonrası şehir turumuz için midibüse bindik. Döner bir kavşaktan geçerken Güney Afrikaya ayak basan ilk Avrupalı olan ve Ümit Burnu’nu *Fırtınalar Burnu* diye adlandıran Portekiz’li kaşif Bartolomeo Dias‘ın heykelini gördük. Bartolomeo zamanın modası geniş paltosu ile betimlenmiş. Bir elinde şapkası diğer elinde usturlap’ı ile (gökyüzü yıldız konumlarını ölçümleyen Astronomik ölçüm cihazı) fırtınalı Güneydoğu’ya bakıyor. 

       Büyük bir tesadüf mü? Elim bir son mu? 🤷‍♀️ Bartolomeo Dias keşfettiği ve Fırtınalar Burnu dediği bu bölgede birgün gemisi ile yine fırtınaya yakalanır. Gemisi ve bütün mürettebatıyla birlikte Okyanusun azgın dalgalarına yenik düşerek hayatını kaybeder. Ben elim bir son diyorum. Dias’ın keşfini daha sonra detaylandıracağız diyen rehberim Barbaros Bey’i dinlemeye devam ediyoruz. Şimdi yolumuz ünlü Cape Town Belediye binasına doğru.

       Cape Town şehir olarak oldukça güzel. Halen moden yüksek binaların yapımının devam ettiğini görüyoruz. Ama kaldırımlara bakarsak evsizler de hayli çok. Adı sevgili olan Darling Street’te harika bir binanın önünde midibüsten iniyoruz. Gerçekten muhteşem bir bina İspanyol mimarisi imiş. Caddenin karşısında çok büyük bir meydan Grand Parade var. Halk meydanı büyük mitinglerin yapıldığı yer. Aslında her türlü etkinliğe hizmet veriyor.

       Bizim Belediyelerin önünde de genelde böyle alanlar var. Burada şimdi yeni ve ikinci el giysi, çiçek satan kadınlar yemek yemek için çadırlar kurulmuş tam orta yerde de bir heykel var. İngiliz Kral VII. Edward’ın heykeli Kraliçe Victoria’nın en büyük oğlu. 1905 yılında meydana konmuş. Tarihte en büyük ırkçılık protesto gösterileri burada yapılmış. Bu çok ses getiren protesto sonucu ertesi yıl Nelson Mandela serbest bırakılmış. Ayrıca 2010 yılında buraya kurulan dev ekrandan yine binlerce insan FİFA Dünya Kupası maçlarını izlemiş. Buraya ve çevreye bir bakalım. Fotoğraflara tıklayalım. ☺️

       Hemen karşımdaki güzelliği kayda alıyorum. Belediye binası 1905 yılında inşa edilirken ticaret merkezi gibi düşünülmüş ve ofislere hizmet veriyormuş. Mimari malzemeleri çeşitli ülkelerden gelmiş. Dış cephenin bal rengi taşların menşei kireçtaşı ve İngiltere’deki Bath şehrinden ithal. Saat kulesi ve çanları ile yine Londra’daki Big Ben’den uyarlanmış çanları oradaki St. Mary’s Kilisesinden getirilmiş *Westminster quarters * diye bilinen bu çok özel çanlar 🔔 🔔 oradakiler gibi aynı melodiyi çalıyormuş, biz duymadık. 

       Balkonunda Nelson Mandela’nın halka seslenişini temsil eden heykeli konmuş. Halkın ırkçılığa karşı protestolarının sonucu 1990 yılında tam 27 sene sonra özgürlüğüne kavuşan Mandela hemen buraya koşup tarihi balkon konuşmasını yapmış. Elinde yazılı kağıdı ve gözlüğü ile görünüyor. Gözlükte eşininmiş kendi gözlüğünü aceleyle hapishanede unutunca karısının okuma gözlüğünü istemiş. Halkına seslenişinde burada onların hizmetkarı olarak bulunduğunu, barış ve özgürlük adına hepinizi selamlıyorum mealinde bir konuşma yapmış.

       Belediye binası şimdilerde çok çeşitli kültürel olaylara, şehir kütüphanesine ve Flarmoni Orkestrasına ev sahipliği yapıyor. Midibüsümüzle yola yeniden revan oluyoruz. 

       Yine bir kavşaktan geçerken gördüm Long Street -Turkısh Bath evet yaa Türk hamamı var. Edward döneminde yapılmış 1908 yılında restore edildiğinde yüzme havuzu da eklenmiş. 

       Devam ettik az sonra Hyatt Regency Oteli dönünce Wale caddesiymiş indik. Ortam aniden öyle bir değişti ki, nasıl bir renk cümbüşü anlatamam. Bu duyguları daha önce Goa’da Latin mahallesindeki Fontainhas evlerini gördüğümde yaşamıştım. İnanamıyorum düpedüz fotoğraf cennetine düştüm. Ve evet burası Bo-Kaap denilen Müslüman Mahallesi. Sayın rehberimiz Barbaros Bey’den ön bilgiler geliyor. 

Bo Kaap;

       Afrikaans dilinde *Cape’in üstünde*anlamındadır. Ama ilk yıllarda adı Hollanda’lılardan dolayı Waalendorp’tur. Kısa tarihi; Cape Town’a ilk ayak basan Avrupalı kaşif olan Bartolomeo Dias demiştik ikinci kişi de Vasco da Gama 1497 yılında keşfi tamamlayıp Hindistan’a giden gemici. 1652 yılına gelindiğinde Hollanda Doğu Hindistan Şirketinin elemanı Jan Van Riebeck, Asya’ya giden gemilere yiyecek ve barınma sağlamak üzere Cape Town bölgesine gelir ve daha sonra ilk ahşap kulübelerle *Hope* Ümit kalesini inşa ederek yerleşik düzene geçerler. Bu keşif çağında tüm devletler yarış halinde sömürge edinmek için uğraşıyorlar. En hızlıları İspanya ve Portekiz olsa da Fransa, Birleşik Krallık ve Hollanda da hızlı bir şekilde olaya dahil olmuşlardır.

       1679 yılında da Simon van der Stel kalenin yani Cape’in ilk valisi olur. Bu kişi de yine Hollanda Doğu Hindistan şirketinin elemanı aynı zamanda üzüm yetiştiricisi ve bölgedeki harika bağların kurucusu. Neyse dönemin Asya’da sömürge zengini olarak altın çağını yaşayan Hollanda’dır. Ama denizde üstünlük İspanya ve İngiltere’dedir. Hollanda’nın o dönem sömürgesi olan ülkelerden de çoğu müslüman olan halkı zorla Cape Town’a köle olarak getirir. Getiren de Hollanda Doğu Hindistan şirketidir. Getirdikleri köleleri de Bo Kaap bölgesinde yaptıkları barakalara kiracı olarak yerleştirirler. Kısaca Afrika’da kolonisi olan Hollanda Güney Afrika’ya da İngiliz ve Fransızlardan önce ilk gelen sömürge ülkesi olmuştur.

       Asya’dan ilk göç 1654 yılında Endonezya’dan başladı ve müslümanlığı ilk onlar getirdi. Sonra Hindistan’ın kast sisteminden kaçanlar, Malezyadan göçenler, Sri Lankalılılar hepsi Hollandalılar tarafından alınıp Cape’te köle olarak satılıyorlar. Fransa’dan göçenler de din savaşlarından kaçan Protestanlardı. Onlar da Fransa’dan kaçıp Hollanda’ya geldiler ama yine Hollanda tarafından Cape’e getirildiler zira zengin ve kültürlüydüler üstelik şarap yapımında bilgiliydiler. Haliyle bağlarda köle olarak çalıştırıldılar.

       1700-1800’lü yıllara gelindiğinde Fransa ile İngiltere savaş halindeyken Fransa Cape’i İngilizlerden her zamanki gibi korumak amaçlı bir grup asker yollar. Ama bu arada Fransa Hollanda’yı işgal eder ve askerler Cape’den ayrılır. İngilizler 1795 yılında Muizenberg savaşı ile Hollanda’nın elindeki Cape’i işgal eder. Bir barış anlaşması yapan İngilizler Cape’i Hollanda’ya verir. 3-4 yıl sonra yapılan bir savaşta Yine İngilizler Cape’i Hollanda’dan geri alır ve hakimiyetleri 1960 yılına kadar sürer.

       Konu karışmadan Bo Kaap’a devam edelim. 1834’te İngiltere’deki köleler serbestlik kazanınca Cape Town’daki köleler de serbest kalır. Müslüman olan köleler kiracı oldukları barakaları satın almaya başlarlar. Artık yerleşik hayatta bir evleri vardır. İşte Bo Kaap bölgesi böylece kurulmuş olur ki aynı yıllarda Cape Town yasama konseyi kurulunca 1840 yılında da Belediye kurulur. Evet Bo Kaap mahalleden güzel bir grafiti fotoğrafı görelim sonra devam edelim.

        Bo Kaap sokaklarına dönüyor yukarı doğru yürüyoruz. Ben hemen geri dönüp geldiğimiz yönü Wale Street’i fotoğraflıyorum. 

       Birbirine bitişik çoğu tek katlı rengarenk evler hangisini çekeyim diye dolanıp duruyorum. Renkler özenle seçilmiş gibi pembe ile yeşil turkuaz ile turuncu tam bir renk cümbüşü. İç sokaklar daha renkli. Arnavut kaldırımlı sokakların taşları da volkanikmiş. Sanki hepsini çek dediniz gibi geldi. 😁 Evet yaa hepsini çektim insanları bile renkli ara ara ekleyeyim.

       Bo Kaap Müslüman mahallesi ama Malay mahallesi de deniyor. Oysa halkın çoğu Malezya’dan gelen Müslüman malaylar olsa da geri kalan kısmı şimdiki adı Endonezya’daki Jakarta olan zamanın Hollanda kolonisi Batavia’dan getirilen çoğu yine Müslüman kölelerdir. Ve konuştukları dil malayadu olduğu için ses benzerliğinden dolayı genel olarak malaylar denmiş. Elbette şimdiki yaşayan yerli halk onların torunları. 

       Hollanda kolonisinden getirilen köleler vasıflı işçiydiler ve burada onlara çok ihtiyaç vardı. Size iş vereceğiz diye kandırılıp getirilen insanları ailelerinden ayırarak köle olarak satmışlar. Üstelik yüzyıllarca ana dillerini kullanmayı yasaklamışlar. Bu yasak sonucunda Hollanda aksanı ile konuşulan *Afrikaans* dilini geliştirmişler hatta Kur’an-ı Kerim’i de Afrikaans diline çevirmişler.

       Alttaki fotoğrafta yeşillikli yamaç Signal Hill’e doğru gidiyormuş. Signal Hill yani sinyal tepesi adı da bir dönem limandaki gemilere buradan bayrakla işaret verilirmiş ondan kalma. Şimdilerde yamaç paraşütü yapılıyor.

       Ve cami Masque Shafee.

        Bu güzel Shafee Camii -Masque Shafee 1859 yılında Muhammet topluluğu imamı Hadjie tarafından toprağı satın alınarak yapılmış. İlk adı da Hadjie Camii iken sonradan değiştirilmiş. Cape Town’da daha doğrusu Bo Kaap’ta yapılan 5. cami ve George dönemi mimari örneğiymiş. Az ötede bir tane daha var diyen kıymetli rehberimiz Barbaros Bey’in peşindeyiz. Neyse caminin ilerisine doğru yürüyoruz. Ben hemen caminin köşesinden Masa Dağı manzarası aldım. Rehberim yarın çıkacağız umalım ki yine böyle bulutsuz daha doğrusu örtüsüz olsun manzarayı seyredelim dedi.

       Camiden sonraki ilk sokaktan sağa saptık Longmarket Street. Ama köşede küçük bir Fatıma Market var ve hemen duvardaki kapı numarası dikkatimden kaçmadı. Bingo Portekiz meşeli çinili kapı numarası azujelos. Goa’daki Fontainhas Evlerinde de kapı numaraları böyle çinili idi. Ve hemen karşı az aşağısında yeşil beyaz bir güzel cami Masjid Boorhaanol Islam Camii. Fotoğraflara tıklayınız. 😁

       Boorhaanol Camii; Bu güzel cami 1884 yılında önce Hacı Ahmet Camii adıyla inşa edilmiş. Ahşap olarak yapılan ilk minareli cami olma özelliğinden dolayı da yine ilk ulusal anıt olarak Güney Afrika Cumhuriyeti tarihinde yerini almış. 1930 yıllarında yörenin kaderi olan fırtınalara yenik düşen minare yıkılır. Bu defa betonarme yapılır. 1970 yılında kalan bina da eskiyince caminin tamamının yenilenmesine karar verilir ve adını da Mescidi Boorhaanol İslam olarak değiştirirler. Caminin rengi de güzel.

       Sokağın altında görülen ilk yoldan da sağa saparak dönüş yoluna girdik Rose Street. Tüm Güney Afrikalılarda da bizim Aydın’da olduğu gibi mangal yapma alışkanlığı varmış. Üstelik sadece hafta sonu değil her akşam arabasına atlayan dağ- bayır- deniz kenarı gider mangal 🍗 keyfini mutlaka yaparmış artık gelenek olmuş. Az ötede önümüze mangalcıların satış yapan versiyonu çıktı. 😁 Genelde 🍗tavuk-🍟 patates yapıyorlar. 

       Bir teyze de yerel atıştırmalık satıyor sağdaki tepside görülen üçgenlerin adını öğrenebildim Samoosas. Fiyatların yazıldığı ilanın fotoğrafını çekseydim iyiymiş. Rehberimize selam verip konuştular.

       Bölgede grafiti yoğunmuş daha güzelleri vardır mutlaka ama ben görebildiklerimi ekliyorum. Mangalcıların uzaylısı gibi 😁

       Sol tarafımda da güzel bir kafe var *Cafe Deli* renkleri ile çok da sevimli.

       Midibüse binmeden önce gözüme takılanlar.

       Herkes acıkmaya başladı sanırım dedi Barbaros Bey ve sizi Cape Town’ın yemek yenecek deniz kenarı bir AVM’ye götüreceğim. Gerçi Avm’den öte her türlü aktivitenin yapıldığı Cape Town’ın V&A açılımı Victoria & Alfred olan ama Water Front olarak bilinen limanıdır. Giderken çevre yapılar. Soldaki Hollanda Konsolosluğu yanındaki de Evanjelist Veteran Kilisesi.

Water Front;

Cape Town’ın hem alışveriş hem de restoranların bulunduğu mekanı ve limanı. Tam 123 hektarlık bir alandan bahsediliyor. Midibüsten inip biraz yürüdük güzel merdivenli bir alandayız.

Hemen sağımızda bir iki bina ile sanat eserleri var. Binanın camları dikkatimden kaçmadı ama kadraja sığdırmam ne mümkün. Adı Zeitz Afrika Çağdaş Sanat müzesi Zeitz MOCAA deniyor. Halka açık Tekstil ve Tasarım müzesi. Aslı 1924 yılında yapılmış tarihi bir tahıl silosu. 2017 yılında müze olmasına karar verip tahıl depoları ile dönüştürülerek yeniden inşa edilmiş.

Sonradan böyle petek camlar açılarak ışığın içeri daha iyi girmesi sağlanmış. Müze çok işlevliymiş içinde kafe, otel, kütüphane daha birçok kurs verilen bölümler varmış. Gezecek fırsat olmadı ama gezilesi bir müze olduğu kesin. Hemen kapısının önündeki eser ile alttaki fotoğrafta da binanın dış cephe camları aynı bal peteği.

       Metalden yapılmış. Artist Güney Afrikalı sanatçı Marko Olivier  

       Sağımızda Clock Tower alış-veriş merkezi ile müzesi var sonra gezeriz dendi.

       Solumuzda kafe ve sağımızda da Bir Türk restoran var. Saray restoran bakınız hayli kalabalık. Şefi Şanlıurfa’dan gelmiş rehberimiz tanıyor.

       Ne kadar çok turist var doğrusu bu kadar tahmin etmemiştik. Gerçi uçak lebalep doluydu. Güney Afrikanın en turistik destinasyonu Water Front’muş. Barbaros rehberim uluslararası tüm markaları ile yerli tasarımları bulabileceğiniz beş ayrı merkezi bölgeye sahip dedi. Ayrıca iki Okyanus akvaryumu, Cape Wheele-dönme dolap var ve adalara gezi yapan motorlar da buradan kalkıyor.

       Yürüyoruz güzel bir saat kulesiyle karşılaştık. 1882 Victoria dönemi mimarisiyle zamanın liman kaptanı ofisi olarak inşa edilmiş. Yine bildik bir hareket, kulenin saati Edinburg’dan getirtilmiş. Kırmızı rengi orijinali ile aynıymış. Tarihi kısmı kazınmış renk eşleştirmesi yapılarak ilk inşa edildiği zamanki renk korunmuş. 1978 yılında da ulusal anıt olarak ilan edilmiş. Ben çok sevdim Önder’i de eklemişim. 😍 

       Kulenin önündeki köprüden karşıya geçeceğiz. Köprü açılır köprüymüş denk gelirsek izleyeceğiz şimdilik karşıya geçip bakalım.

       Buraya Batı Cap bölgesi deniyor sağ tarafta da basküllü bir köprü var. 124 bin metre kare alan olunca haliyle kanallardan geçen tekne, özel yatlarda çok. Köprünün hemen yan kısmı. Afrika Pengueni konuşlanmış bile. 

       Karşımıza gelen görkemli bina 1904 yapımı. Liman başkanının ofisi olarak inşa edilmiş. Önce binayı görelim.

       Şimdi Güzel Sanatlar Okulu gibi Afrika El Sanatları Merkezi ve galerisi olarak hizmet veriyor. Yan tarafa geçince metalden yapılmış Afrika’da bulunan hayvanlar sergileniyor. İşçilik muazzam. Hepsi makina parçalarının kullanılmasıyla şekillendirilmiş. Yakından bakalım.

       Alttaki fotoğrafın kadrajını çok severek ayarladım. Nasıl güzel, liman vinci ile Zürafa’yı simetri oluşturacak şekilde çektim. Bireysel bir gezide olsaydık bölge fotoğrafik açıdan müthiş bir hazine.

       Alttaki fotoğrafta Afrikalı güzel bir çift var diye çekmiştim. Ama sonra telif hakları nedeniyle sorun çıkmasın diye *yapay zekaya* yüzlerini değiştir dedim. Fena da olmadı. 😅

        Sağda solda hediyelik eşya dükkanları var ve hepsi de Afrika gibi rengarenk.

       Sitenin haritasına denk geldik. Gezdiğimiz yerleri kabaca çizdim.

       Çok renkli bu güzel yer avm’den öte sosyal etkinlikleri de bol bir yer. İşte müzisyen bir genç.

       Grupla gezmeyi bıraktık herkes yemek derdinde. Hep yazarım ya, bizim yerel tatlarla alakamız yok azığımız her zaman yanımızdadır.  🥪🍏🍌🥪Yine de şöyle bir bakalım avm’de neler var. 

       Çok süslü bir mekan kesinlikle ve her Avm’de olduğu gibi aklınıza gelen gelmeyen tüm markaların satış yerleri var.

Bu slayt gösterisi için JavaScript gerekir.

       Biraz vitrin bakıp üst katlara çıktık manzara inanılmaz. Önce Masa Dağı’na bakın henüz örtüsünü örtmemiş. Sonra mekanın kalabalığını görün. Limanın bu kısmından Mandela’nın hapis yattığı Robben-Fok adasına giden feribotlar kalkıyor. Birazdan aşağı inip oralara bakalım.

       Tipik bir Afrikalı güzel olsa da çeksem derken inanılmaz güzellik karşıma çıktı. Konuşup fotoğraf iznini alınca ben 💃💃 hiç uzatmadan hemen çektim. Bakın şu güzelliğe derken erkek arkadaşları da geldi ve bizi de çek dedi. Buralar pek tekin değildir 😨 diye onları da çektim gösterdim OK dediler. Çok da iyi giyimliler manken gibi. Sizlerle üçlü fotoğrafı paylaşayım.

       Aşağı inerken bayrak direğinde deli gibi sallanan (çok rüzgar vardı) bana bakın burdayım diyen şanlı bayrağımızı gördük. Bu kareyi alana kadar çok uğraştım ama onca emeğime değdi doğrusu.

       Bir mola verelim oturalım dedik. Çevreye bakmadan olmaz. Burada İngilizlerin fish and chips’i yerine chicken and chips var. 😁 Balıklı olanı lüks restoranlarda mevcut. Yiyenlerin sanırım kullanılan yağdan mideleri bozulmuş. En çok dikkatimi çeken Afrikalı kadınlar oldu. Rengarenk hayli dekolte ve çoğu mini etekli elbiseleri, pür makyajlı yüzleri. Çalışan kesimdeki kızlarda dahil çoğunun takma kirpikleri ben buradayım dercesine upuzun. Kısaca Avm’nin ortamı hayli renkli.

       Limana doğru iniyoruz amfitiyatroda müzik grubu sahne almış. 

       Ardından önümüze değnek üstünde yürüyen adam çıktı. 

       Limanda bizi eski Karayip kadırgası yani 🏴‍☠️ *Neşeli Roger Korsan Gemisi* ile kaptanı karşıladı. Önder’le fotoğrafını çektim. 

       Her yerde olduğu gibi burada da başlayan AŞK 💘🔓🗝️ kilit akımı sol üstteki kilit yeni. 🤩

       Önder’in, bak Masa Dağı örtüsünü yaymaya başladı demesiyle bu güzel kare *Alevin Vizörü’nden* kaçamadı. 💃💞🧿

       Önceki- Sonraki yapalım. Önce örtüsüz hali.

       Ve Masa Dağı örtüsünü yayıyor. İzlemesi bile çok zevkli. Hayatı yaşarken anda kalmak gerek diyorlar. İşte anda kaldığınızda gördüklerinizin ayırdına varıyorsunuz. O andaki haz anlatılmaz. Yaşıyorsunuz ve bitti. Geçmişte kaldı bile. 😊

       Geldiğimiz yere dönmek için bu kez sağ tarafa doğru yay çizerek gidiyoruz. Çocuklar için de harika sosyal aktiviteler var, dönme dolap da vardı ama olağan büyüklükte diye çekmedim. Şu güzelliğe bakın yüzün boyası henüz bitmediği için çekemedim ama kafaların güzelliğine bakınız.

       Tesadüf bu ya Volvo’nun elektrikli modeli sergileniyordu biz de inceledik. Köprüye yaklaşırken genç müzisyenin yerini benim xylophone diye bildiğim ama Afrika’daki adı Marimba olan enstrümanları ile bir grup almıştı. Önde üstünde para kutusunun durduğu darbukayı çalmasını da öğreneceğiz. 🪘

       Haydi bir de videosunu ekleyeyim.

       Artık otele dönüş vakti geldi. Hızlıca geri dönüyorduk ki, köprü zilleri çaldı herkes durdu ve köprü sağa doğru açılmaya başladı. Karşı duvardaki yazıların meali *Barajlarımızdaki su  seviyesi kolay yükselmeyecek, lütfen dikkat ediniz* Teşekkürler.  

       Çok güzel bir yat geçti 400-500 metre belki daha fazla ileride bir de baskül köprü vardı o da açıldı. Bu arada yatın arkasından suda hayli büyük iki su kaplumbağası yüzerek geçtiler çocuklar çığlık çığlığa tabii.

       Geldiğimiz merdivenlerden çıkıp silo müzenin- Zeitz MOCAA’nın orada midibüsümüzü beklerken Waterfront’un olmazsa olmazı Table Mountain önünde hatıra fotoğrafı çektirdik.

          Köleliğin başladığı şehir olarak da bilinen Cape Town’nın 4 milyon nüfusunun çoğunluğu siyahi olsa da hala yerleşik Avrupalılar, Malezya, Sri Lanka, Endonezya, Hindistan kökenli kölelerin torunları ve göçmenleriyle gerçekten de rengarenk bir şehir. Mandela’nın *Gökkuşağı halkım* sözü de boşuna değilmiş.

       Yarına, Cape Town’da 2. günümüzde görüşünceye kadar Waterfront’tan selamlar. Hayatlarımız keşke hep böyle rengarenk 🌈 geçse. Hoşça ve sevgiyle kalın. 💞💞💞